نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل اول: مسیحیت در ترازوی نقد و بررسی
عقاید مسیحیت در ترازوی نقد
در باره عیسی -علیهالسلام
- باور به کفاره یا فدیه
«دائره المعارف بریتانیکا» این باور مسیحیان را اینگونه بیان داشته است: در الهیات مسیحیت مراد از کفاره و فداء، همان فداکاری و قربانی حضرت مسیح است که خود را فدای گناهی نمود که ابوالبشر آدم -علیهالسلام- مرتکب شده بود، تا بر اثر این فداکاری بشریت از قید آن گناه رهایی یابد و انسان گناهکار کاملاً به رحمت خداوندی نزدیک شود.
نقد و بررسی
این باور خرافی مسیحیان نهتنها خلاف عقل و منطق است، بلکه با نصوص کتاب خودشان (انجیل) نیز مخالف است؛ زیرا برای رهایی از گناه و معصیت، نیازی به ریختن خون یک بیگناه نیست، بلکه صلاح، پرهیزگاری و توبه میتواند انسان را از شر گناهانش رهایی بخشد.
أ) در انجیل متی، فصل نوزدهم، فقرۀ 16-21، بهخوبی بیان شده است که حضرت عیسی -علیهالسلام- تنها چیزی را که معیار و مدار برای حصول حیات ابدی برشمرده است، همانا ایمان به خدا، پیروی از احکام او، بجا آوردن اعمال شایسته است، نه چیز دیگری.
ب) در رسالهی یعقوب حواری، فصل اول، فقرۀ 27، بهوضوح قابل مشاهده است که یعقوب حواری بر به این باور است که: دیانتی که مسیر ابدی انسان را معین میسازد، تنها بر دو اصل و اساس استوار است: یکی ایمان به خدا و دوم عمل صالح. مسئلهی به دار آویختن و ریختن خون بیگناه، هیچ ربطی به این دو مسئله ندارد، بلکه خلاف ایمان و خلاف عمل صالح است.
ت) این باور مسیحیان نهتنها در هیچ شریعتی قابل پذیرش نیست، بلکه مخالف با نصوص کتاب مقدس است. چنان که در عهد قدیم، سفر التثنیه، فصل 24، فقرۀ 16 چنین ذکر شده است: «پدر بجای پسر کشته نمیشود و پسر بجای پدر کشته نمیشود، بلکه هر انسان در مقابل گناهش کشته میشود».