نویسنده: محبوبی
فصل سوم: وضعیت اسفناک زندانیان
روایتی تکاندهنده از زندان پلچرخی
چنانکه قبلاً در مباحث گذشته (زندانهای خوفناک افغانستان) ذکر گردید، زندان پلچرخی بهعنوان بزرگترین و یکی از مخوفترین زندانهای افغانستان بوده که به گونهی مفصل در دورههای مختلف تاریخ مورد مطالعه قرار گرفت. خوفناکترین و وحشتناکترین دوران پلچرخی دوران کمونیستها بود که هزاران انسان بیگناه را مدتها در حبس نگه داشته، شکنجههای مرگباری را بر آنها روا داشتند و سرانجام آنها را بهصورت دسته جمعی در پولیگون زندهبهگور کردند. تاریخ گواه است، ظلم و ستمی که دولت کمونیستی دستنشانده بر زندانیان بیگناه پلچرخی روا داشتند، دیگر هرگز حداقل در پلچرخی تکرار نخواهد شد. با روی کار آمدن جمهوریت و تجاوز بیگانگان بر کشور، زندان پلچرخی تحت نظارت شدید نهادهای بینالمللی حقوق بشر قرار گرفت. در این زندان دیگر از شکنجههای خوفناک و ترسآفرینی که در زندانهای خصوصی آمریکا (بگرام، گوانتانامو) بر زندانیان تحمیل میشد، خبری نبود. در این زندان در کنار زندانیان سیاسی، بیشتر مجرمان جنایی نگهداری میشدند. هر چند زندانیان سیاسی، مجاهدین امارت اسلامی، در زندان پلچرخی زیاد بودند، اما بزرگمردان امارت اسلامی، حتی بیگناهانی که آمریکا به آنها مشکوک بود که از بزرگان امارت اسلامی هستند و یا در مورد بزرگان امارت اسلامی اطلاعاتی دارند، به شکنجهگاه بگرام و جهنم گوانتانامو منتقل میشدند. اگر چه قدرتهای مثل آمریکا پایینترین حقوق زندانیان را رعایت نمیکردند؛ اما نهادهای بینالمللی حقوق بشر دولت افغانستان به رعایت حقوق زندانیان ملزم میکرد. انگار که رعایت قوانین و حقوق بشر فقط برای افغانستان الزامی است و خودشان اصلاً نیازی به رعایت آن ندارند. چنانکه در پلچرخی حقوق زندانیان کم و بیش رعایت میشد و در بگرام و گوانتانامو پایینترین حقوق به زندانیان تعلق نمیگرفت.