سایه همسایه

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: دیپلماسی فرهنگی
دیپلماسی فرهنگی به عنوان ابزاری سیاست خارجی، روش مؤثری است که دولت‌ها با مشارکت مردم خود، آن را برای عرضه فرهنگ خویش به سایر ملت‌ها و کشورها به کار می‌گیرند و در میان انواع دیپلماسی‌ها از اهمیت خاصی برخوردار است و از آن به عنوان قدرت نرم در سیاست خارجی یاد می‌کنند. با توجه به پدیده جهانی‌شدن و ضرورت ارتباط فرهنگ‌ها با یکدیگر، دولت‌ها برای مدیریت تعامل با سایر کشورها، از دیپلماسی فرهنگی استفاده می‌کند.
دولت‌ها در دیپلماسی فرهنگی به منظور تأمین منافع ملی و با استفاده از ابزارهای فرهنگی و با بهره‌مندی از ظرفیت بخش غیر دولتی، به معرفی و انتقال فرهنگ و تمدن سرزمین خود به مردم سایر کشورها می‌پردازند. این امر موجب گسترش ارتباطات میان مردم کشورهای مختلف می‌شود و گاهی زمینه برقراری روابط مستحکم و دوستانه میان آنها را فراهم می‌آورد. دیپلماسی فرهنگی برخلاف دیپلماسی سیاسی الزاماً متکی و وابسته به دولت‌ها نیست؛ اما اکثرا توسط دولت‌ها در قالب مؤسسات، نهادهای مدنی، میراث فرهنگی، جشنواره‌های ورزشی، فرهنگی، هنری و… به ارتباطات با هم می‌پردازند. در این دیپلماسی دولت‌ها نقش حامی و هدایت کننده را ایفا می‌کنند و از مزایای آن برای تأمین منافع ملی خویش بهره می‌بردند.