ترتیبکننده: کرار
مکه بزرگترین شهر شبه جزیره و پایتخت مذهبی و اجتماعی آن
مکه معظمه با توجه به مرکزیت و موقعیت مذهبی و اقتصادی و قیادت و رهبری در زمینه بازرگانی و رشد و توسعه تمدن و فرهنگ، بزرگترین شهر شبه جزیره عربستان شده بود که با صنعاء پایتخت یمن رقابت میکرد و بعد از حمله حبشه و ایران به صنعاء در قرن ششم میلادی و بعد از اینکه مملکت حیره و غسّان شوکت و عظمت خود را از دست دادند، مکه پایتخت مذهبی و اجتماعی تمام شبه جزیره قرار گرفت که هیچ شهر دیگری نظیر آن نبود.
وضعیت اخلاقی
مردم مکه از نظر اخلاقی در وضعیت بدی قرار داشتند. علاوه بر بعضی عرفها و عادتها و ارزشهای جاهلی که به آن معتقد و متمسک بودند، خصایل زشتی مانند قمار و افتخار به آن و مشروب خواری در میان آنان رواج داشت، محافل رقص و موسیقی پر رونق بود، در محافل، جام شراب دور میزد، فحشا و بیبندوباری، ظلم و ستم، پایمال کردن حقوق و بیعدالتی و تجاوز به مال مردم، به اوج خود رسیده بود. جعفر بن ابی طالب که خودش یکی از ساکنان اصیل مکه است وضعیت اخلاقی جزیره العرب و خصوصاً اهل مکه را در حضور نجاشی، این چنین تعبیر کرده است: پادشاها! ما اهل جاهلیت بودیم، بتها را پرستش می کردیم و گوشت مردار میخوردیم و اعمال منافی عفّت انجام میدادیم، رشته خویشاوندی را قطع میکردیم و با همسایه به بدی رفتار مینمودیم و توانای ما ناتوان را طعمه خویش میساخت.