فهرست بستن

ترویج گمراهی

نویسنده: عبدالمنان محبوبی

فصل دوم: تبشیر مسیحیت در عصر جمهوریت
ابزار تبشیر (تنصیر)
4- مؤسسات خارجی
ادامه
مؤسسات خارجی از نخستین سال‌های تأسیس در افغانستان برای ترویج و گسترش آیین دست‌ساخته‌ی مسیحیت فعالیت می‌کردند. بدون شک هدف اصلی و اساسی هجوم غربی‌ها به افغانستان با دموکراسی دروغین، کمک بشر دوستانه و خیرخواهی به مردم افغانستان نبوده و نیست، بلکه آن‌ها اهداف مهم‌تری از خیرخواهی برای افغانستان در سر داشتند؛ اهدافی مانند: دسترسی به منابع طبیعی کشور، ترویج تمدن غربی و پخش و نشر آیین مسیحیت در افغانستان. چنانچه در عصر جمهوریت بارها در رسانه‌ها به‌صورت مستند خبری نشر شد که سربازان خارجی با همکاری نیروهای داخلی در هلمند، ترجمه انجیل را به زبان پشتو پخش نمودند و همچنین در دیگر ولایات کشور، مبلغان مسیحی حتی در لباس نظامی به تبلیغ باورهای مسیحی مشغول بودند. این خبر نیز در عصر جمهوریت در رسانه‌های خبری دست به دست شده است که انجیل‌های ترجمه شده به زبان‌های دری و پشتو از سوی یک کلیسای آمریکایی به افغانستان فرستاده شده بودند که در پایگاه بگرام توقیف شدند.
مبلغان مسیحی در نهاد‌هایی در ظاهر خیریه وظیفه داشتند و مردم را به نصرانیت دعوت می‌کردند. از اسم‌ها و عناوین فریبنده این نهادها به‌عنوان چتری برای پنهان کردن خود استفاده می‌کردند. نهادهای «شلترنو»، «امگا» و «پت» از جمله نهادهای‌اند که در شمال افغانستان فعالیت بیشتری داشتند و مردم آن خطه را به‌سوی نصرانیت دعوت می‌کردند. البته در زمینه به وسایل گوناگونی پناه می‌بردند و از ترفندها و مکرهای گوناگونی استفاده می‌کردند تا بتوانند افرادی بیشتری را جلب نمایند.
اما ناگفته نباید گذاشت که خوشبختانه نتیجه و ثمره‌ی این همه تلاش، هزینه‌های میلیارد دالری و فعالیت‌های تنصیری‌ها در افغانستان غیر از شکست، ناکامی و ناامیدی چیز دیگری نبوده است. تمام نقشه‌های آن‌ها نقش‌برآب شد و ملت افغانستان مثل همیشه موحد، متدین و پایبند به احکام قرآن و سنت باقی ماند و این دقیقاً همان وعده‌ای است که خداوند –تبارک‌وتعالی- در قرآن‌کریم به آن اشاره نموده است: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ» (انفال، 36). ترجمه: مسلماً کسانی که کافرند، اموال‌شان را هزینه می کنند تا مردم را از راه خدا بازدارند، و به زودی همه اموال‌شان را [برای جلوگیری از گسترش اسلام] خرج می کنند؛ سپس [این عمل] برای آنان مایه حسرت و ندامت می شود [زیرا خواهند دید که ثروت‌شان را از دست داده اند و اسلام هم گسترش یافته] و آن گاه مغلوب می شوند، و آنان که کافرند به‌سوی دوزخ گردآوری خواهند شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *