نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: ادامه مداخلات بعد از شکست
شورای نظار تمام جنرالهای کمونیست پرچمی (جنرال آصف دلاور، جنرال نبی عظیمی، جنرال مؤمن اندرابی، جنرال بابه جان و…) را وارد جبهات جنگ خود نموده از فکر نظامی و سیاسیشان در جنگهای داخلی بر علیه مخالفین خود از مجاهدین سابق و امارت اسلامی، بهره میبرد. این جنرالهای خائن که تعدادشان زیاد بود و قبلاً در جناح دولت کمونیستی دستشان به خون مردم مظلوم ما آغشته بود، در این زمان، این دشمنان دیرینه با یکجا شدن با شورای نظار به قتل، تجاوز، چور و چپاول ملت بهخونخفته با تسلیحات بجا مانده از شوروی و حکومت مخلوع ادامه دادند. آنان برای پیروزی شورای نظار بر کابل از هیچ نیرنگ و کوششی دریغ نورزیدند.
در این اثنا دیگر نیروهای مقاومت، از طرفهای مختلف شروع به حرکت به سمت مرکز کابل کردند. نیروهای حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار از جنوب، نیروهای حزب اتحاد اسلامی به رهبری عبدالرب رسول سیاف از غرب، نیروهای حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری نیز از سمت غرب و نیروهای حزب اسلامی یونس خالص از سمت شرق، جهت جلوگیری از تصرف کامل کابل توسط شورای نظار به داخل کابل پیشروی کردند.
یکی از عوامل در گیری در کابل وجود پرچمیهای خائن تا به دندان مسلح در صفوف شورای نظار بود که با مشورتهای مخرب و دشمنیها دیرینه خود باعث شعلهورشدن آتش جنگ بین این رهبران نالایق گردید. چنانچه قبلاً تذکر رفت بیشترین پرچمیها در شورای نظار به رهبری مسعود حضور داشتند. اما پرچمی دیگر، عبدالرشید دوستم که در آن زمان نیروهایش را بنام (گلم جم) یاد میکردند، اول با شورای نظار و بعداً با دیگر احزاب جنگی هم پیمان گردید. حمایت این منافقین از رهبران جنگسالار (چنانچه قبلاً باعث تخریب و شکست حکومت کمونیستی شده بود) تا حدود زیادی عامل جنگ داخلی ضعف رهبران جنگی گردیده بود.