برگرفته از کتاب “نبی رحمت”

ترتیب‌کننده: کرار

بعد از بعثت
مخالفت قوم و مهربانی‌های ابوطالب
هنگامی‌که رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم معبودان آن‌ها را مورد نکوهش قرار داد، آنان دیگر تحمل نکردند و بر مخالفت و دشمنی‌اش کمر بستند، اما ابوطالب بر آن حضرت مهربان شد و به دفاع و حمایت از وی برخاست.
رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم به دعوت و اظهار حق همچنان ادامه می‌داد، از هیچ چیز باکی نداشت و ابوطالب نیز در حمایت و دفاع کوتاهی نمی‌کرد. وقتی قریش دیدند که آن حضرت در کارش جدّی است، تعدادی از آنان نزد ابوطالب رفته چنین گفتند: ای ابی طالب برادرزاده‌ات خدایان ما را بد و بیراه می‌گوید؛ بر دین ما انتقاد می‌کند، به خردمندان ما تهمت جهالت می‌زند و نیاکان ما را گمراه می‌خواند. از شما می‌خواهیم که از دو کار یکی را بکنید، یا خودتان جلوی او را بگیرید، یا او را به ما واگذار کنید و در امرش دخالت ننمایید، چرا که دین و عقیده شما مثل دین و عقیده خود ما است. ابوطالب به سخنان آنان گوش داد و به روش مناسب و شیوه‌ای خوب با آنان گفتگو نمود و جواب داد تا این که بلند شدند و رفتند.