ترتیبکننده: کرار
فصل هفتم
نابسامانی ایمان و اخلاق
توجه کنید این آیات چگونه به بیان رنج و محنتی که صـحابه از میـان آن هماننـد زرناب از میان آتش بیرون آمدند و از دیار خود به ناحق رانده شدند، پرداخته است و سرانجام همان رادمردانی شدند که وقتی خداوند در زمین توانایی و تمکین بـه آنهـا میدهد، نماز به پا میدارنـد و زکـات میدهنـد و امـر بـه معـروف و نهـی از منکـر میکنند. ما هم تا این مرحله را طی نکنیم، نخواهیم توانست به آن درجه و مقـام کـه خداوند در این آیات توصیف میکند، برسیم: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ «کسانی که اگر آنان را در زمین به قدرت رسانیم». و «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ» النساء: ٧٧. «آیا ندیدی کسانی را که به آنها گفته شد (از جنگ) دست بکشید و نماز بپا دارید و زکات بدهید؟». خداوند در این آیات از حکومت و پیامدهای آن برایشان حرف نزده است، بلکـه با تربیتی اسلام و ژرف و در برگیرندۀ اخلاق و اندیشه به تربیت آنها میپردازد تا این که به صورت موجی به حرکت درآیند. از روی اخلاص شما را نصـیحت مـیکنم کـه بـه انـدرون خـود اهتمـام دینـی، اخلاقی و تربیتی و فکری بدهید و ایمان بیاورید به این که شما جهان اسلام هستید، و به قول شاعر: «وفيك انطوی عالـم الأكبر». جهان بزرگتر در درون تو نهفته است.
اگر ما اصلاح بشویم، جهان اسلام اصلاح خواهد شد، چون اگر اجـزاء اصـلاح شوند، مجموعه هم اصلاح میگردد.
أقول قولي هذا وأستغفر االله لي ولكم.
پایان