نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: ادامه گوشهای از جنایات حزب وحدت به رهبری عبدالعلی مزاری
از جمله جنایات عجیب این حزب میتوان به میخکوبی بر سر انسانها، بریدن سینههای زنان، انداختن روغن داغ بر سر اسیران، رقص مرده، بستن زنان حامله به درختان و تماشای زایمان آنها، بریدن ناخنها و تجاوز گروهی بر زنان و فروش اجباری شپش از جنایات هولناک حزب وحدت عبدالعلی مزاری است که در تاریخ بشر نظیر ندارد.
عبدالعلی مزاری عامل اصلی گرسنگی کودکان رنجور و جنگزده غرب کابل بود که 960 شبانه روز در میان خون و آتش ناشی از جنگها، در جهنمی از وحشت و اضطراب گذرانده اند، و هزاران کشته و زخمی مردم بیگناه در فجایع مختلف در جنگ با مسعود و سیاف و حتی به هزارهها و شیعیان هم مذهب خودش نیز رحم نکرد بود. بهعنوان مثال میتوان به فاجعه 23 سنبله 1373 که عملیات آن با شفر مخصوص از اقامتگاه رهبر حزب وحدت ( بدون اطلاع اعضاء) بر علیه حرکت اسلامی به رهبری شیخ آصف محسنی و محمد اکبری آغاز شده است. برخورد افراد عبدالعلی مزاری با زندانیان محبس مخوف «گانی» از شهرت خاصی برخورداراست. از عجیبترین رفتار این گروه در بامیان در زمان عبدالعلی مزاری، فروش شپش است که در تاریخ بشر بیسابقه بود. هنگامی که حزب وحدت در بامیان مستقر بود، تفنگداران آن حزب راه عبور مردم مسافر را مسدود میکردند و تعدادی شپش را در کف دست خود میگرفتند و عابران را اجبار مینمودند که آن شپش ها را خریداری نمایند! هریک شپش (بسته به بزرگی و کوچکی و نوع و رنگ) نام و قیمت مخصوص داشت. این فروشندگان شپش، مسافران را ملزم میکردند که از شپشها خوب نگهداری نمایند و تهدید میکردند که هرگاه از این راه برگشتند، باید شپشها را نشان دهند که چگونه از آنها مواظبت نموده اند. در آن زمان جملاتی بینشان رایج بود که نزد همه مردم مشهور بود:
- یا این را بخر، یا بخور! (مدفوع خود را به مردم میفروختند)
- یا نوت هزاری، یا دستور مزاری، یا پنج دقیقه سواری!
- اگر میتوانی به میران و اگر نمیتوانی بمیر! (بهصورت تابلوی بزرگ در چوک دهمزنگ نصب شده بود)
- تفنگ خداست، جنگ کاسبی و غریبی است. (نعوذبالله من ذالک)
اینها کار هر روزه تفنگداران مزاری در بامیان و بعداً در غرب کابل بود. این جملات به خواننده میفهماند که در این منطقه چه فرهنگ و بینشی حاکم است.
به تعداد 120 زن مظلوم در پوهنحی علوم اجتماعی (مقر حزب وحدت) به جرم سنی بودن، توسط مزاری و افرادش مورد تجاور قرار گرفتند. رقص مرده، میخ کوبیدن بر سر مردم رنج کشیده، ادرار کردن به دهن محبوسین، تماشای وضع حمل زنان و… اینها گوشهای از جنایات رهبر و افراد این حزب در دوران جنگهای داخلی به رهبری شهید وحدت ملی بود که نشاندهنده حقارت و خامی رهبر و رهروان این حزب است.