نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: گوشه از جنایات ولایات
تکرار جنایات تنها در کابل محصور و منحصر نماند، بلکه تمام کشور را در برگرفت. عبدالرشید دوستم با نیروهای گلم جم خود در تلاش برای تصرف تمام صفحات شمال، گاه با نیروهای حزب وحدت، نیروهای شورای نظار، نیروهای جنرال ملک و… جنایات نابخشودنی در حق مردم این مناطق از تمام اقوام انجام داد.
اسماعیلخان که به دلیل قدرتطلبی روزافزون، خود را امیر عمومی حوزه جنوب غرب، قاعد پیروزمند جهاد خطاب میکرد و وجود افراد قویتر و عاقلتر از خود را در ولایت هرات تحمل نمیکرد؛ در کشتار نخبگان و رهبران مردمی هرات نقش بسزایی داشت. تمام کسانی که با نظریات تجاوزکارانه او مخالفت مینمودند، دشمن خطاب نموده با آنان وارد جنگ میشد که از نمونههای آن حمله با تمام قوا به زیر کوه شیندند بود که عامل تخریب، خونریزی و جنایات ضدانسانی را در آن منطقه مرتکب شد. ایشان علاوه بر تهدید مخالفین داخلی در هرات، برای گسترش حوزه قدرت خود، جوانان هرات را با کاروانهای مجهز برای تصرف ولایات شمال و جنوب، به میدان جنگ فرستاد و تمام آنها را طعمه جاهطلبی خود نمود. ولایت هرات با داشتن دو بندر مهم تجارتی (تورغندی و اسلام قلعه) و عواید شاروالی و مستوفیت، دارای عواید فراوانی است که این عواید، علاوه بر کمکهای مالی استخبارات کشورهای همسایه، اروپا و امریکا، موتور جنگی اسماعیلخان را روشن نگه میداشت. این انسان متعصب و قومپرست که قدم جای قدم رهبران جمعیتی خود گذاشته بود، نهتنها در سهیم ساختن اقوام دیگر در این ولایت بهشدت تعصب نشان میداد؛ بلکه در حذفشان از هیچ تلاشی دریغ نمیورزید ایشان در زمان ولایت و وزارت انرژی و آب، به فساد اداری، غصب زمین-های دولتی و غیردولتی، کشتن و به کشته دادن مردم بیگناه و… متهم گردید.
گلآقا شیرزی در جنوب که به انواع فسادهای مالی، زورگویی، قتل، و تجاوز، قاچاق مواد مخدر، رشوه ستانی و… متهم است، والی قندهار و ننگرهار، وزیر در دولت جمهوری و بهعنوان مهره سازمان سی آی ای در افغانستان شناخته میشد. پس از سقوط دولت نجیب در سال 1991، گلآقا شیرزی بهعنوان والی قندهار از سال 1992 تا 1994 بوده است. با اینکه وی ظاهراً والی قندهار در زمان جنگهای داخلی بود؛ اما علاوه بر قندهار، ولایات همجوار چون زابل، هلمند، پکتیا، غزنی و ارزگان نیز تسلط خویش را داشته و در تعیین مسئولین حکومتی در آنجا نیز نقش مستقیمی را به عهده میگرفت. قدرت وی در دوران حکومت گروههای شر و فساد در مناطق یاد شده به اوج خویش رسید بود.
رد پای کمونیزم