نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل سوم: اوضاع افغانستان در عصر کمونیسم
وضعیت ادبی
شعر در دورهی کمونیستی
هر تحولی (مثبت و منفی)، خواه ناخواه طرفداران خود را دارد. ممکن است یک نظام و سیستم، مورد قبول و پسند عدهای واقع شود و در عین حال بسیاری از آن پدیده منزجر و متنفر باشند. نظام کمونیستی و یا به اصطلاح خودشان، «جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان» نیز از این امر مستثنی نیست. در این دوران، بسیاری از قلم به دستان پیرو این نظام کمونیستی، به اشکال گوناگون به تبلیغ و توصیف رژیم کودتایی پرداختند و از آن بتی ساختند. به همین سبب در بیشتر نشریات این دوره، اشعاری به چاپ میرسید که نحوی با کودتا یا به اصطلاح خودشان «انقلاب ثور» در ارتباط بود. رویین پیرامون انقلاب ثور و شعر آن چنین مینویسد:
«… انقلاب ثور بدانسان که بر ذهن لحظههای هستی اجتماعی جامعه ما جوانههایی از اصالتمندی هنر راستین، مردمی و شکوهنده را رویاند با ژانر شعر با مسئولیت انقلابی و امید بیکران به تعالی و ارجناکی آن برخورد خواهد کرد و آن را از ابتذال و سودجویی و بیمایهگی، دور نگه خواهد داشت» (رویین، 1364: 18).
«… شاعر ما باور دارد که آفتاب [= کودتای ثور] نمیمیرد، شاد باد شاعرانی که شعرشان بازتاب واقعیتهای زندگی ماست، از بی تفاوتی گسسته است، با آرمان سرخ انقلاب، با طراوت سبز بهاران و با صبح زندگی گره خورده است» (همان، 93).