طرح ناکام تجزیه افغانستان

نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: تأثیرات دین در حفظ تمامیت ارضی
رابطه ایمان و وطن‌د‌وستی
عشق به وطن آن احساس پنهانی است که ما را به دلبستگی عمیق به آن سوق می‌دهد و به آن احساس تعلق می‌کنیم، مهم نیست که چقدر از آن دور هستیم. وطن‌دوستی یک احساس ذاتی و درونی است که با بزرگ‌ترشدن انسان رشد می‌کند و در دل انسان قوی‌تر و قوی‌تر می‌شود. احساس بیش از حد ما در مقایسه با گرمی و سردی سرزمینی که از خاک آن آفریده شده و در تپه‌ها و دامنه‌های آن بزرگ شده‌ایم، باعث وابستگی ما به آن می‌شود، مهم نیست که چقدر کشورهایی متنوعی را می‌بینیم و دوست می‌داریم، این عشقی است که از پدرکلان‌های‌مان به پدران‌مان منتقل کرده‌اند و آنان در قلب‌ما قرار داده‌اند و همچنان به رشد خود ادامه می‌دهد. به تعبیر دیگر عشق به وطن در فطرت و ذات انسان است که قلبش با آن می‌تپد و خونش با آن به جریان می‌افتد، حتی اگر وطن تپه‌های شنی در بیابان خشکی باشد یا در معرض آسیب، بلا و جنگ باشد یا حتی اگر انسان از وطن خود برود؛ اما باز هم به آن تعلق عاطفی دارد. از روی ناچاری، شوق و اشتیاق به آن، در جان و ضمیر افراد باقی می‌ماند؛ زیرا جایی است که در آن به دنیا آمده، رشد کرده و بزرگ شده است.