تالیف: سید ابوالحسن ندوی
ترتیبکننده: کرار
درسی مهم از هجرت
از هجرت رسول اکرم صلیالله علیه و سلم این درس آموخته شد که بخاطر دعوت و عقیده هر چیز محبوب و پسندیده و هر آنچه که فطرت سلیم انسان به آن علاقه مند است، میتوان قربان کرده اما برای هیچ چیز دیگر نمیتوان عقیده و دعوت را فدا نمود.
نکته دیگری که از هجرت میآموزیم این است که تاریخ دعوتهای بزرگ و ادیان گذشته توام با حرکت بوده است. گاهی حرکت افراد و گاهی حرکت گروهها شهر مکه علاوه بر اینکه زادگاه رسول اکرم صلیالله علیه و سلم و مرکز استقرار او و اصحابش بود، جذابیت و کشش خاصی نیز داشت. زیرا که بیتاللهالحرام در آن واقع بود و محبت آن در اعماق قلوب و در روح و روان همه قرار داشت. اما هیچکدام از اینها نتوانست رسول اکرم صلیالله علیه و سلم و اصحابش را از ترک وطن و جدایی خانواده و مسکن و غیره، وقتی که دیدند. عرصه بر دعوت و اظهار عقیده تنگ شده و مردم نسبت به آن بیالتفات اند، باز دارد. آری همین احساسات و عواطفه «عاطفه بشری و ایمانی» در گفتار رسول اکرم صلیالله علیه و سلم تجلی یافت، آنگاه که خطاب به مکه فرمود: «ما أطيبك من بلد و احبك الی، ولولا ان قومي اخرجونی منك ما سكنت غیرک»
چه شهر خوبی هستی و چقدر محبوب من هستی، اگر قومم مرا از تو بیرون نمیکردند من هرگز جای دیگری را برای سکونت اختیار نمی کردم.
در واقع هجرت رسول اکرم صلیالله علیه و سلم اطاعت از آیه ذیل بود.
یا عِبادِیَ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِی واسِعَةٌ فَإِیّایَ فَاعْبُدُونِ. عنکبوت56.
ای بندگان مسلمان من، همانا زمین من گشاده است. پس فقط مرا بندگی کنید.
نبی رحمت
