تالیف: سید ابوالحسن ندوی
ترتیبکننده: کرار
یهود
در مدینه سه قبیله بزرگ وجود داشت که تعداد مردان بالغ این قبایل به دو هزار نفر میرسید. این قبایل عبارت بودند از قینقاع، نضیر و قریظه.
تعداد رزمندگان قبایل قینقاع و نضیر حدود هفتصد نفر بود. اما قبیله قریظه بین هفتصد تا نهصد نفر رزمنده داشت.
روابط میان این قبایل سه گانه تیره و نامطلوب بود و گاهی میان آنان جنگ در میگرفت. دکتر اسرائیل ولفنسون میگوید: عداوت و دشمنی بین بنی قینقاع و سایر طوایف یهود شدید بود. سبب دشمنی آنها این بود که بنی قینقاع همراه بنی الخزرج در جنگ بعات شرکت کرده بودند. بنونضیر و بنو قریظه در میان بنی قینقاع کشت و کشتار زیادی به راه انداختند و ضربات شدیدی به آنان وارد کردند. با آنکه فدیه هر یهودی را که به دستشان افتاده بود پرداختند. اما این عداوت و دشمنی در میان قبایل یهود بعد از جنگ بعاث ادامه پیدا کرد تا اینکه بین انصار و بنی قینقاع جنگ واقع شد. در این جنگ هیچکدام از بیهودیها علیه انصار شرکت نکردند.
قرآن مجید به همین عداوت میان یهود در آیه ذیل اشاره میکند:
وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ﴿۸۴﴾ ثُمَّ أَنْتُمْ هَؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِنْكُمْ مِنْ دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِنْ يَأْتُوكُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ… ﴿85 بقره﴾
آنگاه که گرفتیم پیمان شما را که نریزید خون یکدیگر را و بیرون نکنید قوم خویش را از خانههای خویش، پس قبول کردید و خود شما گواهی میدهید. باز شما آن گروهی هستید که میکشید قوم خویش را و بیرون میکنید گروهی از قوم خود را از خانههای ایشان، در حالی که یکی مددگار دیگری میشوید بر ستم کردن در حق ایشان به گناه و تعدی، اگر اسیر شده نزد شما بیایند فدیه می دهید عوض ایشان و حال آنکه حرام است بر شما بیرون کردن ایشان»
نبی رحمت