نبی رحمت

تالیف: سید ابوالحسن ندوی
وضعیت اخلاقی
در صفحات آینده می‌خوانیم که چگونه هنگام جنگ «خیبر»، یهودیان سعی کردند گوسفند کباب شده‌ای را که آلوده به سم بود به آن حضرت صلی‌الله علیه و سلم بخورانند، تا آن حضرت صلی‌الله علیه و سلم تمام شود، اما به رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم آسیبی نرسید، ولی میشر بن براء بن مغرور بر اثر سم شهید شد.
بذله‌گویی و استفاده از تعبیرهای ناجوانمردانه و کلمات مستهجن و زشت نیز از خصلت‌های دیگر یهود بود.
در قرآن مجید آمده است:
یا ایهاالّذین آمنوا لاتقولوا راعنا و قولو انظرنا و اسمعوا و للكافرين عذاب اليم. سوره بقره، آیه ۱۰۴.
«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، نگویید راعنا و بگویید انظرنا و نیک بشنوید و برای کافران عذاب دردناک است.»
ابونعیم در کتاب «الدلائل» از «ابن عباس رضی‌الله عنه» نقل می‌کند که یهودیان به‌طور مخفیانه به رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم «راعنا» می‌گفتند و این در زبان آن‌ها کلمه زشتی بود. این را می‌گفتند و با هم می‌خندیدند تا این که خداوند آیه بالا را نازل فرمود و مؤمنان را از به کار بردن چنین کلمه‌ای منع کرد تا از هرگونه تشبه به یهود دور باشند.
معنای این کلمه «راعنا» نزد یهودیان این بود: «گوش کن، مبادا بشنوی» بعضی معتقدند که منظورشان این بود که رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم را (العیاذ بالله) به رعن و رعونت متصف کنند. معنای رعن و رعونت جهل و حماقت است.
امام بخاری به سند خود از «عروه» از «عایشه صدیقه رضی‌الله عنها» روایت می‌کنند:
یهودیان موقع سلام بر رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم می‌گفتند «السام و علیک» و منظورشان از «سام»، مرگ بود، همچنان که در حدیث آمده است: «لکل داء دواء الا السام، ای الموت» (برای هر مرضی دارویی است بجز مرگ که دارویی ندارد).