نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: اشتراکات تمدنی
ادامه
افغانستان کشوری قویتر و به مراتب پر افتخارتر از ایران کنونی است.
کشور ما از دوران خلافت عباسی دارای حاکمیت مستقلی بوده که سلسله طاهریان اولین آن و امیران محمد زایی آخرین آنها است. افغانستان گاهی تحت سلطه بیرونی قرار گرفته اما بعد از مدتی دوباره به احیاء زعامت خود پرداخته است. افغانستان کشور کهن با تاریخ پنج هزار ساله دارای افتخارات عظیم علمی و تمدنی که بزرگترین شهرهای آن، بلخ، غزنه و هرات در زمان قدیم مهد تمدن و رشد علم و فرهنگ بوده است. این کشور باستانی در گذر زمان، قبل و بعد از ورود اسلامی حوادث تلخ و شیرین قبض و بستهای فراوانی را به خود دیده و جهانگشایانی چون غزنویان، غوریان، هوتکیان و درانیان را در دامن خود پرورده است. نام کشور ما بنا بر اسناد موجود تاریخی از قرن هفتم هجری به بعد بنام افغانستان نزد نویسندگان و مورخان مشهوری مانند مورخ مشهور هرات سیفی هروی شناخته شده بوده است، در حالی که نام ایران به صورت رسمی در سال ۱۳۱۳-۱۳۱۴ شمسی در زمان حاکمیت رضاشاه پهلوی از پرشیا به ایران تغییر کرد. این مرزوبوم در زمان جهانگشایانی مشهور خود مرزهای وسیعی و بیحد و حصری داشته که قسمتهای عمده ایران کنونی، تمام پاکستان، قسمتهای از هندوستان و بخشهای زیادی از آسیای میانه را شامل میگردید. (خادمی، ۱۴۰۳)
سایه همسایه