تالیف: عبدالهادی مجاهد
عرصههای محرومیت مسلمانان از معیارها
عرصه حاکمیت:
د: حکومتهای جمهوری و انتخابی
ادامه
حکومتهای بهمیانآمده بر اساس دموکراسی، تصمیمها و فیصلهها را بر اساس روا بودن و ناروا بودن، و یا در نظر گرفتن صلاح و فساد یک شی اتخاذ نمیکنند، بلکه رأی اکثریت در آن معتبر دانسته میشود. و هر چه را که اکثریت تأیید کند، همان جائز و صلاح شمرده میشود، اگرچه صد درصد با احکام دینالله مخالف هم باشد. به طور مثال، اگر اکثریت مردم رأی دهند که یک مرد با مرد دیگری و یا یک زن با زن دیگری ازدواج کرده میتواند، و یا اینکه سود ربا جائز دانسته شود، و یا اینکه زن شوهرش را طلاق داده بتواند، و یا اینکه شریعتالله متعال هیچ نقشی در زندگی سیاسی و اجتماعی مردم و در امور دولت نداشته باشد، همه اینها بهعنوان قانون پذیرفته میشوند و مطابق آن فیصله صورت میگیرد.
دموکراسی غربی این را نمیپذیرد که قانون و شریعت برای فیصله میان مردم از طرف الله متعال میباشد، بلکه تشریع و تقنین را حق بشر میداند. جائز دانستن و ناجائز دانستن اشیاء و کارها را از صلاحیتهای انسان میداند و معیارهای حق دانستن و نا حق دانستن اشیاء را در دموکراسی نیز انسان خودش تعیین میکند.
در جنگ فکری با غرب
