نویسنده: نهضت
فصل اول: حقوق بشر غربی
5.مبانی حقوق بشر غربی
أ.انسانمحوری
انسانمحوری شیوهای خاص یا حالتی از اندیشه و عمل است که به طور مشخص بر تمایلات و آرمانهای انسانی متمرکز شده است. این نظام فکری، مجموعهای از اعتقادات و معیارهاست که به احتیاجات و نیازهای انسانها مربوط میشود، بدون آنکه ارتباطی با ایدههای دینی داشته باشد. به عبارت دیگر انسانمحوری به عنوان شیوهای خاص یا سیستمی از تفکر، بر برتری و اولویت انسان بر اصول انتزاعی یا متافیزیکی تأکید میورزد. این دیدگاه بر این باور استوار است که انسانها میتوانند بدون اتکا به دین، به سعادت و رضایت خاطر دست یابند. آنچه در این پژوهش از انسانمحوری مد نظر است، اومانیسم به عنوان شالوده فرهنگ و فلسفه غرب پس از رنسانس است. بر اساس این دیدگاه، انسان معیار کلیه ارزشها و فضایل، از جمله حق و حقگرایی، به شمار میرود. این انسانگرایی، ایده و فکری است که در برابر خداگرایی قرار گرفته و در اعلامیه حقوق بشر غربی به عنوان یکی از مبانی اصلی مطرح میشود.
حقوق بشر غربی (نقدی بر مبانی و عملکرد)
