تالیف: عبدالهادی مجاهد
عرصههای محرومیت مسلمانان از معیارها
عرصه تعلیم:
اسباب ترقی و پیشرفت و زوال و نابودی ملتها در چگونگی تعلیم و تربیه آنها نهفته میباشد و هر ملتی که در عرصه تعلیم و تربیه نسبت به دیگران پیشقدم باشد، در مجال تمدن مادی نیز نسبت به دیگران جلوتر میباشد. و هر زمانیکه تعلیم و تربیه ملتها با عقاید، افکار، نظریات، و فرهنگ آنها همخوانی داشته باشد، ملتها در قبول و تطبیق آن هیچ مشکلی نخواهند داشت و در فراگرفتنش با آن حساسیت نشان نمیدهند. که در نتیجه تعلیم و تربیه به سرعت و به پیمانه وسیع و یا در نظر داشت حالات و شرایط ارتقا و توسعه پیدا میکند و در هر مرحله باعث ارتقای مردم کشور و حاکمیت سیاسی میگردد. اما اگر تعلیم و تربیه بیانگر دین، اخلاق، و فرهنگ سیاسی و اجتماعی جامعه نباشد، بلکه بالعکس از طرف بیگانگان و برای تحقق اهداف دیگران و بر اصول و اساسات دینی، سیاسی، فکری و اجتماعی ملتی دیگری پایهگذاری شده و بر اجتماع مسلمانان به شکل اجباری تحمیل شده باشد، و فارغالتحصیلان آن نصاب و نظام عملاً ثابت نموده باشند که در مورد دین و عقاید ملت خود نه تنها اعتنا ندارند، بلکه با آن به صورت آشکار دشمنی نیز میورزند و این را نیز ثابت نموده باشند که منافع کشورهای استعمارگر را نسبت به منافع کشور و مردم خود ترجیح میدهند و از تاریخ ملت خود متنفر، ولی بر تاریخ غرب میباشند و مردم خود را جبراً به غلامی کشورهای کفری میکشاند. پس در این صورت طبیعی خواهد بود که پاسداران فکر و فرهنگ ملتهای مسلمان بر چنین نصابها و نظامهای وارداتی اجنبی قیام نمایند و مانع استمرار تطبیق آن گردند.
در جنگ فکری با غرب