نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: اشتراکات دینی
اسلام دین همهشمول و کاملی است که برای پیروان واقعی خود وعده حاضرت و آخرت آباد را داده است. رهبر و پیامبر این دین حضرت محمد (صلیالله علیه و سلم) در حدیثی که مورد قبول همه هست، فرمودند: «امت من به هفتاد و دو گروه تقسیم میشود که تمامشان در دوزخاند مگر یک گروه.» پرسیدند آن گروه کیست؟ فرمودند: «گروهی که بر طریقه من و اصحابم باشند.» این حدیث مشهور نشاندهنده پذیرای اختلافات زیادی در بین اسلام است که رهبر بزرگ آن قبل از پیدایش اختلافات آن را بیان نمودهاند. با وجود این همه اختلافات، تمام کسانی که به اصول دین اسلام (توحید، نبوت و معاد) باور دارند و به قبله نماز میخوانند، از نظر ائمه دین، مخصوصاً امام ابو حنیفه، مسلمان شناخته میشوند.
براساس این اساس، ایران و افغانستان دو کشور اسلامی با تفاوتهای مذهبی خاص به خود هستند. ایران با اکثریت شیعه و اقلیت سنی، کشوری است که به اهل سنت آن کشور حق مشارکت سیاسی مفید و واقعی نمیدهد. اما بعد از تجاوز شوروی به افغانستان، در به قدرت رساندن اهل تشیع در افغانستان سخت تلاش کرده و دولتهای افغانستان را وادار به سهیم ساختن شیعیان در قدرت نموده است. این تلاشها در زمان حکومت جمهوری بعد از اشغال آمریکا بیشترین مؤثریت را داشته و برای شیعیان از معاونیت ریاست جمهوری تا وزارتخانههای کلیدی را در چانته داشت. دولت ایران با حمایتهای مادی و معنوی در جهت ساختن نیروهای نیابتی در منطقه به نفع خود تلاش فراوان نمود و در این زمینه خیلی موفق بود.
مردم بیسرنوشت و بیکسی ما را در سرزمینهای دور و نزدیک به دلیل مشترکات مذهبی به کشتن داده و میدهید. ایران با طرح وصل مرکز افغانستان به مرزهای ایران در زمان جمهوری با هزینهی زیاد، زمینها در این مسیر را برای هزارههای شیعه خریداری نمود و عده بیشماری را به این مناطق کوچ داده است.
امروز وقتی مهاجر افغان که سالها در پاکستان به بدبختی و مشقت بسر برده است و حالا میخواهند به دیار خود به شمال افغانستان برگردند و زمینهای غصبشده خود را از زورمندان پس بگیرند، عدهای شرانداز با صدای بلند ادعا میکنند که نظام اسلامی میخواهد پاکستانیها را در شمال افغانستان جابهجا نماید. در حالی که هزارهها به اکثر مناطق مهم و استراتژیک با اهداف ایرانی سوق داده شدهاند و کسی هیچ عکسالعملی در این مورد نشان نداده است.