تالیف: سید ابوالحسن ندوی
فَرضیتِ روزه
وقتی عقیدهی اسلامی در دلهای مسلمانان راسخ شد و نسبت به نماز علاقه پیدا کردند و برای پذیرش احکام شرعی چنان آماده شدند که گویی در انتظار آن بهسر میبرند، آنگاه خداوند متعال در سال دوم هجرت، روزه را فرض قرار داد و آیات زیر نازل گردید:
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ﴾
(سورهی بقره، آیهی ۱۸۳)
«ای کسانی که ایمان آوردهاید، روزه بر شما فرض شده است، چنانکه بر کسانی که پیش از شما بودند نیز فرض شده بود، باشد که پرهیزگار شوید.»
﴿شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ﴾ (سورهی بقره، آیهی ۱۸۵)
«ماه رمضان، ماهی است که در آن قرآن نازل شده است؛ قرآنی که هدایت برای مردم، و نشانههایی روشن از هدایت و فرقان (تشخیص حق از باطل) است. پس هر کس از شما این ماه را درک کرد، باید آن را روزه بگیرد.»
نبی رحمت
