تالیف: سید ابوالحسن ندوی
ماجرای مفصل غزوه «بدر»
آغاز پیکار و شدت یافتن آن
دو سپاه دشمن به همدیگر یورش بردند و جنگ تنبهتن آغاز شد. اینجا بود که رسول اکرم (صلیالله علیه و سلم) فرمودند:
«قوموا إلى جنةٍ عرضُها السماواتُ والأرضُ»
«برخیزید بهسوی بهشتی که پهنای آن به اندازهی آسمانها و زمین است.»
اولین شهید
حضرت عمیر بن حمام انصاری (رضیالله عنه) در همین اثنا برخاست و گفت:
یا رسولالله صلیالله علیه و سلم! چنان بهشتی است که پهنایش به قدر آسمانها و زمین است؟
حضرت فرمودند: آری.
عمیر گفت: «بَخٍ بَخٍ» یا رسولالله!
حضرت فرمودند: چه چیزی تو را واداشت که این سخن را بگویی؟
گفت: یا رسولالله، قسم به خدا، چیزی جز این نبود مگر اینکه آرزو کردم از اهل همین بهشت باشم.
حضرت فرمودند: شما از اهل همین بهشت هستید.
عمیر، در حالی که این کلمات را از زبان مبارک رسول خدا صلیالله علیه و سلم شنید، مقداری خرما از خورجین خود درآورده بود تا سد جوع کند. سپس گفت: اگر من این خرماها را بخورم، خیلی طول میکشد. پس آنها را انداخت و مشغول نبرد گردید و آنقدر جنگید که سرانجام شهید شد. او اولین فردی بود که در غزوه بدر به شهادت رسید.
مردم همچنان در میدان کارزار، شکیبا و پابرجا بودند و پروردگارشان را خوب ذکر میکردند. حضرت رسولالله (صلیالله علیه و سلم) نیز بهشدت مبارزه نمود و از همه مردم به دشمن نزدیکتر بود و بیش از دیگران میجنگید. خداوند متعال نیز فرشتگان را با رحمت و امداد نازل فرمود که با مشرکین وارد جنگ شدند.
خداوند متعال به همین مطلب اشاره میفرماید:
﴿إِذْ يُوحِي رَبُّكَ إِلَى الْمَلَائِكَةِ أَنِّي مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِينَ آمَنُوا ۚ سَأُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوا فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَاضْرِبُوا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍ﴾
سورهٔ انفال، آیهٔ ۱۲
«بیاد آورید زمانی را که پروردگار تو به فرشتگان وحی کرد که من با شمایم، پس مؤمنان را ثابتقدم نگه دارید، و من نیز در دلهای کافران، خوف و هراس خواهم انداخت. به مؤمنان الهام کنید که سرهای کافران را بزنند و انگشتان و دستهای آنها را قطع کنند.»