تالیف: سید ابوالحسن ندوی
آموزش فرزندان مسلمین در ازای فِدیهٔ اسراء
«بنو قینقاع» نخستین یهودیانی بودند که پیمان خود را با رسولالله نقض کردند و در «بدر» و «احد» علیه مسلمانان وارد جنگ شدند و در اذیت و آزارشان دریغ نورزیدند. به همین دلیل حضرت رسولاکرم(صلیالله علیه و سلم) پانزده شب آنها را مورد محاصره قرار داد، تا اینکه آنها حکم و فرمان حضرت رسولاکرم(صلیالله علیه و سلم) را دربارهی خود پذیرفتند و تسلیم شدند. «عبدالله بنابی» که سرکردهی منافقان بود، برای آنها شفاعت کرد. حضرت رسولاکرم(صلیالله علیه و سلم) بهخاطر وی آنها را رها ساخت. تعداد جنگجویان «بنیقینقاع» به ۷۰۰ نفر رسید، اغلب آنها صنعتگر، هنرمند و بزرگان بودند.
حضرت رسولالله(صلیالله علیه و سلم) با توجه به شرارت «بنو قینقاع»، به آنها عفو عمومی مشروط داد که از «مدینه» به هر منطقهای که دلشان بخواهد کوچ کنند. «بنو قینقاع» وطن خود را به قصد شام ترک کردند و از اموال خود هرچه توانستند، همراه خود بردند. آنها پس از اینکه به دلیل تمرد و نقض پیمان منتظر مرگ بودند، به سلامتی «مدینه» را ترک گفتند.
قتل کعب بناشرف
«کعب بناشرف» یکی از روسای یهود بود که در اذیت و آزار رساندن به حضرت رسولالله(صلیالله علیه و سلم) و اصحابش به هیچ وجه کوتاهی نمیکرد. حتی در اشعارش از زنان اصحاب نام میبرد و نسبت به آنها بیاحترامی میکرد. وقتی جنگ «بدر» به وقوع پیوست، این یهودی مفسد به «مکه» رفت و علیه رسولاکرم(صلیالله علیه و سلم) و مؤمنان به تحریک مردم و شایعهپراکنی مشغول شد و با همان وضع به «مدینه» بازگشت. اینجا بود که رسولالله(صلیالله علیه و سلم) تصمیم گرفت شر او را از سر مسلمانان کوتاه سازد، لذا فرمود:
(من لكعب بنالاشرف فإنه أذى الله و رسوله؟)
چه کسی حاضر است شر «کعب» را دفع نماید، چرا که او به خدا و رسولش آزار رسانده است؟
تعدادی از انصار به سرکردگی «محمد بنمسلمه»(رضیالله عنه) برای انجام این وظیفه داوطلب شدند و او را به قتل رساندند.