تالیف: سید ابوالحسن ندوی
پیمانشکنی بنیقریظه
غزوهٔ بنیقریظه
سال پنجم هجرت
وقتی رسولالله صلیالله علیه و سلم به «مدینه» تشریف آورد، معاهده و قراردادی بین مهاجرین و انصار و یهود منعقد کرد و در آن معاهده با یهود صلح نمود و آنها را بر دین و اموالشان آزاد گذاشت و شرایطی را برای طرفین لازمالاجرا قرار داد. در این قرارداد «بند» زیر به چشم میخورد:
«هر کسی علیه امضاءکنندگان آن، بجنگد همگی موظف خواهند بود که متحد شده و در برابر او یکدیگر را یاری و کمک نمایند. امضاءکنندگان این قرارداد یکدیگر را در خیرخواهی و نیکی نه در گناه یاری کنند و هر کسی بر یثرب تهاجم آورد، همگی دستبهدست هم داده از آن دفاع نمایند.»
اما با وجود این پیمان صریح، حییبناخطب یهودی که رئیس «بنینضیر» بود، موفق شد «بنیقریظه» را به نقض این پیمان و همدستشدن با قریش وادار کند؛ در صورتیکه رئیس قبیله، کعببناسد قرظی، گفته بود: ما تا بهحال از «محمد» بجز راستگویی و وفاداری چیز دیگری ندیدهایم. اما همین «کعببناسد» پیمانشکنی کرد و از عهدی که با مسلمانان بسته بود اظهار برائت نمود.
نبی رحمت
