تالیف: سید ابوالحسن ندوی
سعد مأموریت دارد که در راهِ الله از ملامت هیچ ملامتگری متأثر نشود.
سرانجام «بنیقریظه» به دستور رسولالله صلیالله علیه و سلم از قلعههای خود فرود آمدند. افراد قبیلهٔ «اوس» فوراً خدمت رسول اکرم صلیالله علیه و سلم رسیدند و عرض کردند: یا رسولالله! اینها همپیمانهای ما هستند، همانطور که شما با همپیمانان و برادران «خزرجی» ما قبلاً رفتار فرمودید، ما انتظار داریم با اینها هم همانطور رفتار نمایید.
رسولالله صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: ای گروهِ «اوس»! آیا راضی میشوید فردی از میانِ خود شما در موردِ اینها قضاوت کند؟ گفتند: آری، یا رسولالله. حضرت رسولالله صلیالله علیه و سلم فرمودند: پس این کار را به عهدهٔ سعد بن معاذ واگذار میکنم. سپس کسی را به سوی او فرستاد و او را نزدِ خود خواند.
افرادِ قبیلهٔ وی گفتند: ای «ابو عمرو»! با همپیمانهای خود به نیکی و احسان رفتار کن، چرا که رسولاکرم صلیالله علیه و سلم بدین جهت این قضاوت را به عهدهٔ شما گذاشته که نسبت به آنها نیکویی کنید.
وقتی زیاد اصرار کردند، «سعد» گفت: «سعد» مأمور است، نه رحمتکن؛ که بهخاطرِ خدا تحت تأثیر هیچ ملامتگری قرار نگیرد. سپس گفت: قضاوتِ من این است که مردان کشته شوند، ثروتها تقسیم گردد و زنان و کودکانشان به اسارت گرفته شوند.
رسولالله صلیالله علیه و سلم فرمود: «واقعاً شما طبق حکمِ خدا داوری نمودید.»
نبی رحمت
