تالیف: عبدالهادی مجاهد
مناقشه حق آزادی اظهار رأی
از نصوص فوقالذکر معلوم گردید که در اسلام هر فرد میتواند دیگری را سخن حق گوید، او را نصیحت نماید. و باید چنین بکند زیرا دین همهاش نصیحت است. اما در دیموکراسی به انسان اجازه گفتن و اظهار هر چیز داده شده چه حق باشد و چه باطل. در آنعده از کشورهای اسلامی که دیموکراسی غربی در آن حاکم است، بهطور آشکار دیده میشود که مردم تنها و تنها حق اظهار رأی باطل را دارند و بس، و هر که بخواهد رأی حق را اظهار کند با کشته شدن، بسته شدن، اخراج از کشور و تهدیدهای گوناگون دیگری روبهرو میگردد. در این کشورها برای پخش و نشر نظریات کفری همهوسائل یککار انداخته میشوند، اما برای اظهار حق به هیچ یک از رادیو، تلویزیون، مجله، جریده و نشرات دیگری اجازه داده نمیشود، و اگر احیاناً در بعضی جاها اجازه داده هم شود، در آن صورت نیز پالیسی، حدود و موضوعاتش از طرف ادارات دولتی تعیین میگردند و تخطی از آن جرم محسوب میشود.
در جنگ فکری با غرب
