تالیف: سید ابوالحسن ندوی
معاهده و صلح:
دو نفر، یکی از بنیکِنانه و دیگری بهنام «مکرز بن حفص»، نزد قریش آمدند و آنچه را که دیده بودند، به اطلاع قریش رساندند. قریش سرانجام «سهیل بن عمرو» را خدمت رسول اکرم ﷺ فرستادند.
وقتی رسول اکرم ﷺ دید که «سهیل» میآید، فرمودند: «قریش با فرستادن این شخص حتماً قصد صلح دارند.» سهیل آمد و گفت: «ما برای صلح آمادهایم؛ بفرمایید صلحنامه طرفین را بنویسید.»
نمونهای از حکمت و بردباری رسول اکرم ﷺ این بود که حضرت علی بن ابیطالب (کرمالله وجهه) را مأمور نوشتن صلحنامه کرد و فرمودند: «بسمالله الرحمن الرحیم بنویس.»
«سهیل» گفت: «ما رحمن را نمیشناسیم، شما فقط بنویسید: باسمک اللهم همانطور که قبلاً نوشته میشد.» اصحاب گفتند: «به جز بسمالله الرحمن الرحیم چیز دیگری نمینویسیم.» اما رسولالله ﷺ فرمودند: «اشکالی ندارد، بنویس: باسمک اللهم.»
سپس آن حضرت فرمودند: «بنویسید: هذا ما قاضی محمد رسولالله (این پیمانی است که محمد رسولالله آن را منعقد نموده است).»
نبی رحمت
