لیکوال: محبوبی
په صدر اسلام کې د تبلیغاتي جګړې بېشمېر بېلګې او مصاديق شتون لري؛ د څو نمونو یادونه د دې د وضاحت لپاره کافي ده.
د تبلیغاتي جګړې ځانګړتیاوې
له تاوتریخوالي ډډه
په تبلیغاتي جګړه کې له تاوتریخوالي ډډه کول یو لوی امتیاز ګڼل کېږي. لویدیځیان د مستقیم او فزیکي تاوتریخوالي نه ډډه کولو له ګټې څخه د خپلو اهدافو د ترلاسه کولو لپاره استفاده کوي. دا ځانګړتیا دا امکان برابروي چې جګړې د لږ تر لږه تلفات او لګښتونو سره، له لیرې کنټرول سره، بریالۍ شي؛ د جګړې عاملین د مشروعیت او منل کېدو زیات فرصتونه ترلاسه کوي او یاغیان د دولتي سرکوب او د حکومتوالو او مدني نه ډلو د تاوتریخوالي له شره خوندي پاتې کېږي.
په حقیقت کې، هغه څه چې د ځواک اطاعت را منځ ته کوي، زور، مشروعیت، یا د دواړو ترکیب دی.
په تبلیغاتي جګړه کې ظاهراً له تاوتریخوالي ډډه کېږي، ترڅو مخاطبین جلب شي؛ خو په باطن کې د مخاطبانو په فکر، عقیده او اندیشه کې تر ټولو خطرناکه او وحشتناکه تاوتریخوالی رامنځته کېږي. له تاوتریخوالي ډډه کول په دې جګړه کې په حقیقت کې یو فتنه، حیله او نیرنگ دی، او فتنه د وژلو څخه هم بدتره ده؛ لکه څنګه چې الله جل جلاله په قرآن کریم کې فرمایي:
﴿…وَ الفِتنَهُ أَشَدُّ مِنَ القَتلِ﴾ (بقره، ۱۹۱)
ژباړه: «او فتنه (شریکي او شکنجه) د قتل څخه هم سخت او بدتره ده.»