د شکجوړونې (تردیدسازی) یا د تردید پیدا کول — چې د تبلیغاتي جګړې لومړۍ پړۍ ده — دا ښيي چې د ذهنونو او حتی باورونو د ویجاړولو لپاره لومړی کار په هغو یقینی چاپېریالونو کې د شک خپرول دي چې خلک پرې باور لري؛ په دې توګه د ټولنې یقینیات تر پوښتنې لاندې راځي او بیا د مخاطب ذهنی فضا د وروتیا یا لهمنځتلې په نتیجه کې کمرنګه یا لهلاسته وځي، او په تدريجي ډول دښمنۍالګې او ذهنیتونه د خلکو د پخوانیو باورونو پر ځای ننوځي. لکه څنګه چې په لږ یا ډېر ډول په افغانستان کې لیدل کېږي.
په دې ډول د افرادو یقینیات د دښمن له جوړو شوو تردیدونو څخه په اغېزمنېدو سره خپل د مخاطب پر چلند د اغېز ځواک له لاسه ورکوي او دښمنۍ نمونې د ټولنې د غړو د یقینیاتو په ځای بدلېږي.
په تبلیغاتي جګړه کې دښمن د پېغامونو په انجنیرۍ لاس پورې کوي؛ او په دې پروسه کې د سپینپیغامونو (ریښتینې خبرونه) د تولید او وېش له لارې چې پر عمومي باورونو او چلندونو لږ اغېز لري، یو فریبناک پوښ جوړوي تر څو توره او اغېزناکه پېغامونه په پراخ او ژور ډول خپاره او منتقل کړای شي، هغه پېغامونه چې په دې روند کې اعظمي او جدي اغېزونه لري.