تالیف: سید ابوالحسن ندوی
غزوه طایف
شوال سال هشتم هجرت
ادامه:
عمره جعرانه
بعد از اینکه رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم-از غزوه حنین فراغت یافت و اسیران جنگی و اموال غنیمت در «جعرانه » تقسیم گردید. حضرت از آنجا اراده ادای عمره نمود. زیرا «جعرانه» به فاصله یک منزل از مکه قرار دارد و میقات اهل طایف محسوب می شود. بعد از ادای عمره در ماه ذیقعده سال هشتم به «مدینه» بازگشتند.
با میل خود نه با اکراه
وقتی مسلمانان از «طایف» کوچ نمودند، رسول اکرم صلى الله عليه وسلم فرمودند: بگویید «آئبون، تائبون، عابدون لربنا حامدون» (ما داریم بر گزدیم در حالی که توبه کنندگان و پرستشگرانیم و سپاسگزار پروردگار خویشیم) گفته شد: «یا رسول الله! داع الله على ثقيف» (یا رسول الله عليه ثقیف دعای بد بفرمایید.) اما حضرت این چنین دعا کردند «اللهم اهد ثقيفاً و انت تهم»
(بار الها ثقیف را هدایت بده و آنها را بیاور.)
حضرت رسول گرامی-صلی الله علیه و سلم- به «مدینه» نرسیده بود که عروه بن مسعود ثقفی خود را به آن حضرت رسانیده اسلام آورد و به سوی قومش برگشت و آنها را دعوت به اسلام داد. او نزد قومش خیلی محبوبیت داشت و دارای منزلت خاصی بود، وقتی آنها را به سوی اسلام فرا خواند و اسلام خود را نزد آنها اظهار کرد قومش او را تیر باران کرده به شهادت
رساندند.
«ثقیف» بعد از قتل عروه چند ماه درنگ نمودند بالاخره با مشورت همدیگر به این نتیجه رسیدند که یارای جنگ با عربها را ندارند، در صورتی که عرب ها با رسول الله -صلی الله علیه و سلم-بیعت کرده و مسلمان شده اند، از این جهت آنها هیأتی خدمت رسول اکرم صلى الله عليه وسلم اعزام نمودند.