نویسنده:سادات
طرح شبهات حجاب و پاسخ به آنها
ادامه:
بنابراین حکمتهای عقلانی و آثار اجتماعی حجاب، دلیلی بر الهی بودن آن است. زیرا اسلام هیچ حکمی را تشریع نمیکند مگر آنکه دارای مصالح و حکمتهای عمیقی برای بشریت باشد. حجاب نیز از این قاعده مستثنی نیست و آثار مثبت آن، نشان میدهد که این حکم، ریشه در علم و حکمت بیپایان الهی دارد، نه صرفاً یک رسم فرهنگی. از جمله این مصالح میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
1.صیانت از زن در برابر تبدیل شدن به یک کالا و شئ در جامعه مصرفی.
2.معیارسازی شخصیت زن بر اساس عقل، ایمان و اخلاق، به جای ظاهر و جذابیتهای فیزیکی.
3.ایجاد محیطی سالم برای تشکیل نهاد خانواده و برقراری روابط پاک و محترمانه بین زن و مرد.
4.کمک به کنترل غرایز و جلوگیری از تحریک مداوم و انحراف اخلاقی در جامعه.
5.تأمین امنیت و مصونیت زنان از آزار و اذیت و نگاههای آلوده.
این موارد همگی گواهی میدهند که حجاب، یک حکم حکیمانه و ژرف است که نیاز فطری بشر به عفت و امنیت را پاسخ میگوید، نه یک رسم صرفاً فرهنگی.
در نتیجه حجاب در اسلام یک واجب شرعی قطعی است که دلیل آن در قرآن و سنت به صراحت آمده و اجماع علمای مسلمان بر آن وجود دارد. وجود پیشینه فرهنگی برای پوشش، نه تنها از ارزش شرعی آن نمیکاهد، بلکه نشاندهنده هماهنگی این حکم الهی با فطرت پاک انسانی است. رد کردن حکم حجاب، در حقیقت رد کردن حکم صریح خداوند متعال و مخالفت با قرآن و سنت است و چنین رویکردی در چارچوب اسلام جایگاهی ندارد.