تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
یهود و گوییم
ادامه:
از جمله چیزهایی که یهود به آن استناد میکنند نصوص خودساخته ییست، که بر شریعت خدا بسته اند و در کتاب های معتبرشان موجود است. در تلمود دروغها و افتراهای زیادی ست که دانشمندانشان آن را وضع کرده اند. تلمود عبارت از شرح ها و تفسیرها و منقولاتی ست که دانشمندان یهود در قرون مختلف طبق امیال و هوسهای خود آن را وضع کرده اند، و نصوص اصلی را تحریف شده تفسیر میکنند و منظور و مقصود آن را تغییر می دهند. پاره یی از تحریفاتی که در آن سخن را از منظور اصلی اش منحرف ساخته اند، و از جمله سخنانی که در تلمود آمده این است که ارواح یهود از ارواح سایر بشر برتر است، زیرا جزیی از خداوند است به همان صورتی که پسر جزیی از پدرش است و بر هر یهودی واجب است که تمام تلاش خود را به کارگیرد تا ملت های غیر یهودی در زمین به قدرت نرسند اعتبار یهودی نزد خدا از فرشتگان بیشتر است و یهودی جزیی از خداست، بنابراین هرگاه یک غیریهودی، یک اسراییلی را بزند انگار عزت خداوندی را پایمال کرده است. فرق بین درجه ی انسان و حیوان به اندازه ی فرق بین یهودی و غیر یهودی ست. هم چنین تصریح شده که یهودی میتواند غیر یهودی را بفریبد و برایش سوگند دروغ یاد کند، و به سبب مشکل روانی یهود و دیدگاه های خود پسندانه و زشتشان مشاهده میکنید که تاریخ جمعی یهود، مملو از اعمالی ست که از مسیر انسانیت برتر منحرف شده است.
چون در ادوار مختلف تاریخ، اعمال منحرفشان شکل گروهی و پی در پی به خود گرفته بود، خداوند آنان را با آواره کردن و پراکنده ساختن در شرق وغرب زمین مؤاخذه و شکنجه کرده است خداوند متعال در سوره اعراف فرموده است:« وَقَطَّعْنَاهُمْ فِي الْأَرْضِ أُمَما »
و آنان را در زمین به گروه هایی تقسیم کردیم در نتیجه پیکره شان از هم پاشید و گروه هایشان متفرق شدند، ولی باوجود این پراکندگی ،توانستند بر یکپارچگی اخلاقی و سرشتهایی که نشانه یی از ویژگیهای مشترک یهودیت، است پایبند باشند آن ویژگیهایی که با وجود آن نمی توانند خود را حفظ کنند مگر این که راه انحراف و مکر و نیرنگ در پیش گیرند و آن ویژگیهایی که سبب نزول عذاب خداوندی بر آنها شده بود.