تألیف: عبدالرحمن حسن حبنکه المیدانی
قاتلان پیامبران
یهودیان به شکل عجیبی با دعوتگران حق در می افتند، تا از مخالفتشان رها
شوند، به علت ارتکاب جرم و ایستادگی پیامبران در مقابل خواسته هایشان، ولو این که این دعوتگران پیامبرانشان باشند. آن پیامبرانی که در ریشه دارترین پیوند نسبی شان در یعقوب پسر اسحاق پسر ابراهیم به هم میرسند و قرآن به خاطر ارتکاب این گناه بزرگ و زشت آنان را نکوهش می کند و در سوره ی مائده میفرماید: لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَٰقَ بَنِي إِسْرَاءِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلًا كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولُ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنْفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُوا وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ مائده: ۷۰
«ما از بنی اسراییل پیمان گرفتیم و پیامبرانی به سویشان فرستادیم هر زمان که پیغمبری چیزی را میآورد که با هواها و هوس های آنان سازگار نبود، دسته یی را تکذیب می کردند و گروهی را می کشتند.»
در سوره ی آل عمران فرمود:
إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَتِ اللهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّنَ بِغَيْرِ حَقٍ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيم آل عمران: ۲۱ به راستی کسانی که به آیات خدا کفر می ورزند و پیامبران را به ناحق می کشند، و کسانی را که به عدالت امرمیکنند، میکشند، به عذاب دردناکی مژده بده.»
در تاریخ ثابت شده است که یهودیان پیامبرانی از قبیل: حزقيال و أشعيا و
أرمياویحیی و زکریا را کشته اند که مختصر آن چنین است:
1- حزقیال: یکی از قضاتشان او را کشت، زیرا او را از منکری که انجام داده بود، نهی کرده بود.
- أشعيا بن آموص: منسی یکی از پادشاهان یهود او را کشت؛ بدین صورت که در سال ۷۰۰ پیش از میلاد دستور داد که او را بر تنه درخت اره کنند، زیرا نصیحتش میکرد و به ترک بدیها و گناهان کبیره دستور می داد.
3- أرميا: یهودیان سنگسارش کردند و او را کشتند، زیرا در برابر اعمال زشت و گناهان کبیره و سرپیچی از پروردگار آنان را زیاد سرزنش می کرد، و این واقعه در اواسط قرن هفتم پیش از میلاد بوده است.
4- یحیی: توسط هیرودس عبرانی که از طرف امپراتوری روم بر یهود مسلط شده بود، کشته شد. این پادشاه مردی بسیار شرور و فاسق بود و دختر برادری داشت که هیرودیا نام داشت بسیار زیبا بود. عمویش هیرودس خواست با او ازدواج کند، و دختر و مادرش به این ازدواج راضی بودند، ولی هنگامی که يحيى علیه السلام قضیه را فهمید، مخالفتش را اعلام کرد و فرمود که در شریعت الهی ازدواج عمو با دختر برادر حرام است. مادر دختر کینه ی یحیی را به دل گرفت و نقشه ی قتلش را طرح ریزی کرد. دخترش هیرودیا را کامل زینت داد و او را پیش عمویش فرستاد، پس روبه رویش رقصید تا که او را اسیر خود کرد. آن وقت هيرودس به او گفت هرچه می خواهی بگو دختر به او گفت: می خواهم سر يحيى را در این بشقاب برایم بیاوری – همان طور که مادرش به او یاد داده بود_ هیرودس درخواستش را پذیرفت و دستور داد سریحیی آورده شود. بدین ترتیب، یحیی علیه السلام را کشت و سرش را درحالی که خون از آن می چکید، در بشقاب گذاشت و به دختر تقدیم کرد. این حادثه تقریبا سال ۳۰ میلادی، یعنی سه سال پیش از رفتن عیسی به آسمان ها بوده است. مورخین گفته اند که در حادثه ی کشته شدن تعداد زیادی از دانشمندانی که عمل حاکم را محکوم نمودند، کشته شدند.
5- زکریا: نیز به دست هیرودس کشته شد، زیرا از پسرش یحیی یحیی علیه السلام دفاع کرد،و آن ازدواج را به سبب قرابت فامیلی نادرست اعلام کرد؛ بدین ترتیب، یهودیان زشت ترین جرایم انسانی را زمانی که طبق امیال نفسانی شان باشد و توان اجرای آن نیز داشته باشند مرتکب میشوند و دست بردار هم نیستند.