نویسنده: نهضت
فصل دوم: حقوق بشر اسلامی
مبانی انسانشناختی
ادامه:
حق تعلیم و تعلم: انسان حق تعلیم و تعلم دارد، زیرا دارای استعداد علمآموزی است. این استعداد، انسان را قادر میسازد تا به کسب دانش و مهارتهای لازم برای زندگی فردی و اجتماعی بپردازد. قرآن کریم در این باره میفرماید: «اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَق» (علق: ۱). بخوان به نام پروردگارت که آفرید. این آیه نشاندهنده اهمیت علمآموزی به عنوان حقی طبیعی است که بر اساس استعدادهای فطری انسان تعریف شده است.
حق پرستش و دینداری: انسان حق پرستش و دینداری دارد، زیرا در وجود او گرایش به خدا و استعداد تقربجویی به ذات حق نهفته است. این استعداد، انسان را به سوی پرستش خداوند و پیروی از آموزههای وحیانی سوق میدهد. قرآن کریم در این باره میفرماید: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا» (روم: ۳۰). پس روی خود را به سوی دین حق بگردان، بر اساس فطرتی که خداوند انسانها را بر آن آفریده است. این آیه نشاندهنده آن است که پرستش و دینداری به عنوان حقی طبیعی، بر اساس استعدادهای فطری انسان تعریف شده است.