شهید غلام یحیی اکبری (سیاوشانی)تقبله الله
بخش ششم
شهادت اکبری، مجاهدان هرات را شوکه کرد، اما نه از روی ترس و ناامیدی، بلکه از سنگینی بار مسئولیت. بسیاری، به ویژه خارجیها و دولت دستنشانده، سخن از برچیده شدن ریشه جهاد در این منطقه میزدند. اما غافل از اینکه درخت جهاد، هر بار که شاخهای بریده شود، چندین شاخه تازه میرویاند. در میان ناباوری دشمن، عبدالله اکبری، فرزند دیگر شهید که خود از آغاز نوجوانی در جهاد پدر حضور داشت، پرچم رهبری را بر دوش گرفت. او که خود شاهد موی سفید پدر و ایستادگی او بود، از همان کودکی غیرت را با شیر مادر آشامیده بود. عبدالله اکبری، متولد سال ۱۳۶۰ خورشیدی در قریه سیاوشان، از سال ۱۳۸۴ فعالیتهای جهادی خود را علیه اشغالگران آغاز کرده بود. او بارها گفته است که انگیزه و مشوق جهادش، پدرش شهید غلام یحیی بوده است؛ پدری که در دهه ششم عمرش، از خانه بیرون زد تا به دشمن بفهماند غیرت مرز سنی نمیشناسد.
سالها پس از شهادت غلام یحیی سیاوشانی، کاروان جهاد همچنان ادامه داشت. «منطقه هفت دربند»، مکانی که اکثراً سنگر مجاهدان بود، شاهد عملیاتهای تلخ دیگری گردید. شبی در ساعت ۳:۱۰، دوباره عملیات هوایی دشمن آغاز شد. در پنج مرحله پیاپی، مجاهدان مورد بمباران قرار گرفتند و شش تن از آنان به شهادت رسیدند. اما دشمن هرگز به هدف خود که ریشهکن کردن جهاد بود، نرسید.
ادامه این مطلب را هر دوشنبه و چهار شنبه ساعت 10 صبح از صفحات اجتماعی ما دنبال کنید!