چرا باید فکر خود را تغییر بدهیم؟

نویسنده: عتیق الله یوسفی
بخش اول:

تغییر زندگی هر انسان، از تغییر اندیشه او آغاز می‌شود. جهان در حرکت و تحول است و کسی که ذهن خود را در قالب‌های ایستا محبوس سازد، نه تنها همگام با این جریان پیش نمی‌رود، بلکه هر روز عقب‌تر خواهد افتاد. رشد حقیقی، در گرو انعطاف‌پذیری فکری است. تغییر فکر، یعنی رها کردن تعصب، کنار نهادن باورهای غلط و شجاعت در رویارویی با واقعیت.
فکر، ریشه و بنیاد تمام رفتارهای انسان است. هر تصمیمی که می‌گیریم، هر واکنشی که از خود نشان می‌دهیم، نشأت‌گرفته از باورهای ذهنی ماست. اگر از مسیر زندگی‌مان راضی نیستیم، نباید در بیرون از خود به دنبال عامل آن بگردیم. تغییر رفتار، از تغییر نگرش آغاز می‌شود و تغییر نگرش، از جرأت پرسش و بازنگری در باورهای دیرینه.
اگر آینده‌ای متفاوت می‌خواهیم، باید از اندیشه‌ای متفاوت شروع کنیم. واژه‌ی «نمی‌توانم» را با «هنوز نتوانستم» جایگزین کنیم. «نمی‌توانم» یعنی پایان راه، اما «هنوز نتوانستم» یعنی من در مسیر یادگیری هستم. انسان موفق، کسی نیست که همه‌چیز را می‌داند؛ انسان موفق، کسی است که هر روز آماده‌ی یادگیری است.