نویسنده: احمدی هروی
بخش سیزدهم
کرامت انسان در اسلام «ادامه»
الله متعال در آیات متعددی در قرآنکریم انسان را به تعقل و اندیشیدن دعوت میکند. دین اسلام، هرگز عقل را در برابر ایمان قرار نمیدهد، بلکه عقل را یاور ایمان معرفی میکند. زیرا در نگاه اسلام، عقل نه در برابر ایمان، بلکه یاور ایمان است؛ زیرا هر چه عقل انسان در پرتو هدایت الهی، پویایی و شکوفایی بیشتری پیدا کند، فهم و درک بشر از دین مبین اسلام و مسئولیت پذیری در مسیر زندگی عمیقتر و صحیحتر خواهد بود.
یکی دیگر از مظاهر و کرامتی که الله متعال به انسان عطاء کرده، نعمت “علم و دانش” است. با توجه به آیات متبرکه قرآنکریم، اولین آیۀ که به پیامبر معظم اسلام نازل شده است، دستور به خوانش میدهد و اولین ۵ آیۀ مبارکۀ سورۀ علق در همین راستا، در نخستین وحی بر پیامبر معظم اسلام نازل گردیده است، کسب علم و دانش و افزایش بار علمی هر فرد یکی از اساسی ترین فلسفه خلقت است که بوضوح در این آیات مبارکه تجلی نموده است. الله متعال جهت نشان دادن مقام و جایگاه دانا و نادان، عالم و بی علم و دانش، در آیه دیگری میفرماید: «هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ» (آیا دانایان و نادانان با هم برابر اند؟ زمر، 9).
علم و دانش سبب رهایی انسان از جهل و نادانی گردیده و سعادت دارین را برای وی تضمین مینماید؛ و این در نفس خود عامل بنیادی است در جهت ترییت نسلی دانشمند و آگاه که در دامن مادرانی عالمه و دانش آموخته تربیت شده و سبب رشد و پویایی دین و دنیا و سعادت دارین خواهند شد. دین مقدس اسلام کسب علم و دانش و تطبیقش در سراسر زندگی را از بزرگترین مظاهر و کرامت انسان میداند.