شهید الحاج ملا سلطان محمد آخند او شهید مولوي صابر (پلار او زوی) – تقبلهما الله
دویمه برخه
شهید الحاج ملاسلطان محمد آخند
په ۱۳۳۶ هجري لمریز کال کې، د فراه ولایت د بالابلوک ولسوالۍ په یوه دینداره او جهادي کورنۍ کې یو ماشوم نړۍ ته سترګې وغړولې، چې وروسته په دغه ولایت کې د مقاومت له نوموتو او تلپاتې څېرو څخه وګرځېد.
نوم یې سلطان محمد او لقب یې «صابر» و؛ هغه لقب چې د ستونزو پر وړاندې د ده د زغم، استقامت او صبر څرګندونه یې کوله.
شهید الحاج ملا سلطان محمد آخند له ځوانۍ څخه د سیمې پر خلکو د تپل شویو ظلمونو او نابرابریو شاهد و. کله چې پر افغانستان د شوروي جګړې سیوری خپور شو، نوموړي په ټول توان د مبارزې سنګرونو ته مخه کړه او د خپل ولس او دین د دفاع لپاره یې وسله پورته کړه.
هغه له هغو کسانو څخه و چې جهاد یې یوازې یوه وینا او ادعا نه ګڼله، بلکې د یوه الهي مسؤولیت په توګه یې ورته ژمنتیا لرله او د خپل ژوند تر پایه یې د مبارزې لار خپله کړه.
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایلي دي:
«مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ وَلَمْ يُحَدِّثْ نَفْسَهُ بِالْغَزْوِ مَاتَ عَلَى شُعْبَةٍ مِنَ النِّفَاقِ»
(رواه مسلم)
ژباړه: څوک چې مړ شي، په داسې حال کې چې جهاد یې نه وي کړی او په زړه کې یې د جهاد اراده هم نه وي کړې، د نفاق پر یوې څانګې مړ شوی دی.
شهید سلطان محمد نه یوازې دا چې د جهاد احساس یې په زړه کې ژوندی ساتلی و، بلکې په عملي توګه یې هم کلونه د جهاد او مبارزې په ډګرونو کې تېر کړل.
که غواړئ، د همدې شهید د ژوند دوام، جهادي فعالیتونه، شهادت او د هغه د شخصیت په اړه برخه هم په همدې ادبي او مستند سبک درته تنظیمولی شم.
د مطلب دوام هره دوشنبه او چهارشنبه د سهار پر ۱۰ بجو زموږ د ټولنیزو پاڼو څخه تعقیب کړئ!