لیکوال: محبوبی
دویم څپرکی: افغانستان د اشغال په درشل کې
د پخواني شوروي اتحاد سقوط او وتل
ب. د بریا بیه: د یوه نسل وینه «دوام»
د افغان ماشومانو دوه بشپړ نسلونه د بمباریو او لوږې په دایمي وېره کې را لوی شول، پرته له دې چې د ماشومتوب له خوږو خوند واخلي. له تېرو کلتورونو او علمي میراثونو سره د دغو نسلونو اړیکې پرې شوې. کابل، دغه تاریخي ښار، د کنډوالو په یوې غونډۍ بدل شو. د کډوالو ستره څپه او له یو میلیون څخه د زیاتو شهیدانو شتون د دې تورې دورې تریخ میراث و. د پخواني شوروي اتحاد اشغال یوازې د افغانانو کورونه نه، بلکې د یوه ملت ژوند او روان یې هم په نښه کړي وو.
د پخواني شوروي اتحاد له وتلو وروسته، افغانستان د مجاهدینو د ډلو ترمنځ د جګړې په ډګر بدل شو. دغه نښتې تصادفي نه وې؛ بلکې د لوېدیځو او سیمهییزو استخباراتي سازمانونو له لوري په قصدي توګه کورنۍ جګړې ته لمن وهل کېده. موخه روښانه وه: د افغانستان دومره کمزوری کول، چې د راتلونکي اشغال لپاره چمتو شي.
په دې پړاو کې، له پخواني شوروي اتحاد سره د جګړې پاتې زیربناوې هم له منځه ولاړې. هغه ښوونځي او روغتونونه چې د شوروي اتحاد د بمباریو له ویجاړۍ ژوندي پاتې شوي وو، دا ځل د کورنۍ جګړې په اور کې وسوځېدل.
پټ حقایق (په افغانستان کې د امریکا جنایتونه)