تالیف: سید ابوالحسن ندوی
فتح مکه
رمضان سال هشتم هجرت
مقدمات فتح مکه
ادامه:
روز عطوفت و مهربانی، نه جنگ و در گیری:
هنگامی که سعد بن عباده-رضی الله عنه-در میان دسته ای از انصار، از کنار ابوسفیان عبور کرد به او گفت:
(اليوم يوم الملحمة، اليوم تستحل الحرمة، اليوم أذل الله قريشاً)
«امروز روز جنگ و درگیری است امروز حرمت ها حلال می گردد، امروز خداوند قریش را خوار و زبون می گرداند.»
وقتی رسول اکرم -صلی الله علیه و سلم- با سپاه خودش از برابر ابوسفیان گذشت، او شکایت کرد و گفت: یا رسول الله-صلی الله علیه و سلم- آیا نشنیدی که سعد چه گفت؟ حضرت فرمودند: او چه گفت؟
ابوسفیان گفت :چنین و چنان گفت و گفتار سعد را برای رسول الله صلى الله عليه وسلم نقل کرد.
آن حضرت گفتار سعد را محکوم کرده و زشت شمرد و فرمودند:
( بل اليوم المرحمة، اليوم يعز الله قريشا و يعظم الله الكعبة)
بلکه امروز روز مهربانی و عطوفت است، امروز الله عزوجل قریش را عزت می بخشد و کعبه را بزرگداشت می فرماید.
آنگاه رسول الله -صلی الله علیه و سلم- کسی را به طرف سعد فرستاد و پرچم را از دست وی گرفت و به فرزندش قیس سپرد، گویی پرچم کلاً از دست سعد بیرون نرفته، زیرا به دست فرزندش رسیده است بدین ترتیب رسول مُلهَم فقط كلمات سعد را با کلمات دیگر عوض فرمود و فرزند را به جای پدر قرار داد و دل مجروح و شکسته ابوسفیان را که نیاز به دلجویی داشت بدست آورد و دلجویی نمود، بدون این که موجبات ناگواری سعد بن عباده را که دارای سوابق درخشان در اسلام بود، فراهم آورد.