1_ جامعهی بیطبقه
جامعه بیطبقه جایی است که هیچ تفاوتی بین فقیر و غنی وجود ندارد. در غیر این صورت، جامعه به بورژوازی و پرولتاریا تقسیم میشود که به ترتیب طبقه مالک و طبقه کارگر هستند.
2_ مالکیت مشترک همه منابع
برای بیطبقه بودن جامعه، مردم باید سیستم کنترل و تقسیم موجود را از بین ببرند. مالکیت مشترک بهترین راه برای رسیدن به این هدف است. بنابراین، جامعه بهعنوان یک کل تولید میکند و جامعه بهعنوان یک کل از مزایای آن برخوردار میشود.
3_ لغو مالکیت خصوصی
وقتی افراد خصوصی وارد تولید میشوند، بیشتر روی سود تمرکز میکنند. با افزایش ظرفیت درآمد آنها، کیفیت زندگی آنها تغییر میکند و در نتیجه تغییرات چشمگیری در سبک زندگی ایجاد میشود. بدیهی است که این برای کسانی که پول ندارند، متفاوت خواهد بود. بنابراین، لغو مالکیت خصوصی یکی از ویژگیهای اساسی ایدئولوژی کمونیستی است.
4_ برابری اجتماعی
اساس ایدئولوژی کمونیستی، دستیابی به برابری اجتماعی است. به عبارت دیگر، جامعهی برابری طلب که در آن تفاوت یا تبعیض بین فقیر و غنی وجود نداشته باشد.
5_ در برابر دموکراسی
دموکراسی شامل آزادی ورود سازمانها یا بازیگران خصوصی به بازار، از جمله موارد دیگر است. اصول کمونیست خصوصیسازی را نمیپذیرد؛ زیرا این امر بازدارندهی در مسیر جامعه بیطبقه است. کمونیسم در چین نمونهی است که در آن با ایدهی دموکراسی مخالفت میکنند.
ناگفته نماند که اینها شعارهای فریبندهی کمونیسم است که در عالم واقعیت، خواب و خیالی بیش نیست. از طریق همین شعارهای فریبنده بود که در بسیاری از نقاط جهان از جمله افغانستان، مردم را با ادعای حمایت از قشر کارگر فریب داده، زندگی را به کامشان تلخ کردند و تعادلات اجتماعی را برهم زدند.
ایدهها و نظریههای اساسی کمونیسم
