مجاهدین امارت اسلامی افغانستان بعد از بیست سال مبارزه نفسگیر با اشغالگران، مزدوران شان و گروههای نیابتی آنها توانستند به آرمان و هدفی که جهت رسیدن بهآن مبارزه خود را شروع نموده بودند برسند.
در زمان اشغال علاوه بر آمریکاییها و نیروهای ناتو جبهات دیگری نیز همچون نیروهای مسلح اداره کابل و اربکیها در مقابل شیران امارت اسلامی در نبرد قرار داشتند.
نبردیکه برخلاف انتظارها پیروان راستین اسلام واقعی یعنی سربازان امارت اسلامی پیروز آن شدند.
استقلال افغانستان به همان اندازه که برای ملتاش سودآور بود برای دیگر کشورها از جمله پاکستان، تاجیکستان و آمریکا زیانبار شمرده میشد.
چراکه افغانستان آزاد نه تامین کننده منافع نامشروع پاکستان و تاجیکستان بود و نه هم میدان قدرتنمائی و مانوردادن دادن آمریکا.
بنابراین هرسه اینقدرتها بهفکر چارهای شدند و درپی راهی برای تضعیف نظاماسلامی افغانستان برآمدند.
تاجیکستان بغاوتگران بدطینت را تحت حمایت قرار داد و جلب و جذب نیرو از مردم تاجیک برای داعش را برعهده گرفت و پاکستان نیز اردوگاههای تمرینی و آموزشی را داخل خاکپاکستان در اختیار داعش خراسان قرار داد.
در این میان آمریکای جنایتکار نیز امر تبلیغات و کمپاین برای داعش خراسان را بر عهده گرفت و در هر جلسه و نشستی کشورهای دنیا را از خطر قریبالوقوع آن برحذر داشت.
حال آنکه فتنه داعش بیشاز هر کشور دیگری در افغانستان روی بهنابودی و زوال است.
امارت اسلامی میبایست بعد از مقابله با اشغالگران و نجات افغانستان از پرتگاهی که در آن واقع شده بود، با داعش خراسان و بغاوتگران خودفروخته وارد نبرد و پیکاری جدید شود.
ادامه دارد…