از قضای روزگار افغانستان در میان کشورهایی واقع شده که هیچکدامشان در ادوار تاریخ اینکشور برخورد مناسب و بدون غرض با این ملت نداشته و همیشه بخاطر منافع خودشان به امورات داخلی افغانستان مداخله نموده اند.
در میان این کشورها نام ایران و پاکستان دو همسایهای که ایکاش هیچ مرز مشترکی با افغانستان نمیداشتند بیش از همه بهچشم میخورد.
جریان پاکستان اما با کشور ایران در مقیاس بالایی متفاوت است، زیرا ماهیت واقعی کشور پاکستان برای تمام ملت افغانستان و حتی کودک هفتساله اینسرزمین نیز واضح و روشن است و همه از آن بهعنوان کشوری که هیچگاه منفعت افغانستان را نخواسته یاد میکنند.
اما کشور ایران با درسگرفتن از پاکستان هیچگاه اهداف شوماش را اظهار نداشته و همیشه چون خفاش شب در سایه عمل نموده و متاسفانه از اینطریق به خواستههای زیادی نیز دست یافته است.
اگر اندکی در این قضیه غور کنیم درخواهیم یافت که پاکستان با تمام بدنامی که دارد با آنهم نتوانسته حتی بهنصف ایرانهم به ملت و کشور افغانستان صدمه وارد نماید.
اما ایران در تمام سالهای پسین در پشت نقاب معصوماش فعالیتهای مخرب زیادی را انجام داده است، که بهعنوان نمونه برخی از آنها را در ذیل برمیشماریم.
کشور ایران با اشغالگران آمریکایی در امر اشغال افغانستان نقش پر رنگی را ایفا نموده است.
در زمان اشغال نیز خود همچون اشغالگری دیگر درپی از بین بردن فرهنگ افغانها و جایگزین نمودن آن با فرهنگ ایرانی بود.
در جنگ سوریه هزاران نفر از مهاجرین افغانرا مسلح نموده و برای دفاع از منافع خود به سلاخخانههای داعش فرستاد.
در زمان جمهوریت از مسئله مهاجرین بهعنوان اهرم فشار استفاده نموده و از این طریق خواستههای نامشروعاش را به اجرا درمیاورد.
برخورد نادرست با مهاجرین، اعدام افراد بیگناه بدون اثبات جرم، انجام ترور مخالفین خود داخل خاک افغانستان در زمان جمهوریت و دهها و صدها فعالیت مخرب دیگر که اکنون برای همه هویدا شده است گوشه از جنایات اینهمسایه نامبارک در حق افغانستان و ملت افغانستان است.