ترتیبکننده: کرار
حضرت اسماعیل علیه السلام در مکه
وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿۱۲۷﴾
رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ﴿۱۲۸﴾
رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿۱۲۹﴾
و هنگامى كه ابراهيم و اسماعيل پايه هاى خانه [كعبه] را بالا مى بردند [مى گفتند] اى پروردگار ما از ما بپذير كه در حقيقت تو شنواى دانايى (۱۲۷)
پروردگارا ما را تسليم [فرمان] خود قرار ده و از نسل ما امتى فرمانبردار خود [پديد آر] و آداب دينى ما را به ما نشان ده و بر ما ببخشاى كه تويى توبه پذير مهربان (۱۲۸)
پروردگارا در ميان آنان فرستاده اى از خودشان برانگيز تا آيات تو را بر آنان بخواند و كتاب و حكمت به آنان بياموزد و پاكيزه شان كند زيرا كه تو خود شكست ناپذير حكيمى (۱۲۹)
حضرت ابراهیم علیه السلام دعا کرد تا این خانه همیشه گهواره آرامش و امنیت باشد و خداوند متعال فرزندانش را از پرستش بتها، حفظ کند. زیرا نزد وی پرستش بتها منفورترین و زشتترین و خطرناکترین کاری بود که میترسید مبادا نسل آینده مبتلای آن گردد.
حضرت ابراهیم علیه السلام از سرنوشت امتها اگاهی داشت و میدانست که امّتها بعد از مرگ پیامبرانی که به سوی آنها مبعوث شدند، چه برسرشان آمده و چگونه بعد از تلاش سخت؛ دوباره دگرگون شدند! و بعد از درگذشت انبیا علیهم السلام بازیچه شیاطین و مفسدان قرار گرفتند و تحت تأثیر گمراهان دغلکار و داعیان جاهلیت واقع شدند.