ترتیبکننده: کرار
فصل چهارم
انقلابی در طرز فکر:
این ایمان در بارزترین مظاهر خود متجلی میشـود، آنجـا کـه موسـی در پـیش رویش دریای پـرتلاطم و در پشـت سـرش دشـمن خشـمگـین را میبینـد و نـه راه پیشروی دارد و نه راه بازگشـت، و او و قـومش در ایـن میـان گرفتـار آمدهانـد و بنـی اسرائیل هراسناک و با بیتابی ندا درمیدهند: فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿شعراء ۶۱﴾ چون دو گروه همديگر را ديدند ياران موسى گفتند ما قطعا گرفتار خواهيم شد.
لیکن موسی علیهالسلام همچنان مقاوم و پای برجاست و برخوردار از ایمـانی قـوی و نیرومند میباشد و یقین دارد که خداوند بندۀ خود را یاری میدهد و به قرار و وعـدۀ خود وفا میکند، لذا با صراحت و اعتماد تمام پاسخ میدهد: قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿شعراء ۶۲﴾ گفت چنين نيست زيرا پروردگارم با من است و به زودى مرا راهنمايى خواهد كرد.
زندگی بنی اسرائیل در مصر سراسر ذلت و بدبختی و فقر و تنگدستی است و بر آنها فظیعترین و رسواترین انواع ظلم و ستم اعمال میشود، و بدترین اسلوبها دیکتاتوری و استبداد را بر آنها روا میدارند، در این شرایط به انابت و بازگشت به سوی خدا و تقویـت ایمان و بازسازی پیوندشان با خدا مأمور میشوند تا استحقاق نصـرت خداونـدی را پیـدا کنند و در وجود آنها صلاحیت وارثشدن و خلافت در زمین پدیدار شود:
وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰ وَأَخِيهِ أَن تَبَوَّءَا لِقَوۡمِكُمَا بِمِصۡرَ بُيُوتࣰا وَٱجۡعَلُواْ بُيُوتَكُمۡ قِبۡلَةࣰ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
و به موسى و برادرش وحى كرديم كه براى قومتان در مصر خانهها[يى]را مسكن گزينيد و خانههايتان را رو به قبله قرار دهيد و نماز برپاىداريد.و به مؤمنان بشارت ده.