نویسنده: نورالحق خادمی
موضوع: دلایل افزایش گرایشهای جداییطلبانه
با آغاز قرن بیست ویکم که وضعیت امنیتی دنیا تغییر کرده و تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، به عاملی برای گسترش گرایشهای جداییطلبانه تبدیل شده است. گروههای جداییطلب از بیثباتی کشورها برای مطالبه جدایی بهرهبرداری میکنند تا به موقعیت بهتری در مذاکره برای دستیابی به دستاوردهای بهتری در خصوص مناطق مورد منازعه بین خود با کشور اصلی دست یابند و درعینحال، سهم خود را از منابع طبیعی استخراج شده افزایش دهند. محدودیتهای اقتصادی ناشی از بحرانهای مالی و اقتصادی در غرب، اصلیترین علت فعالشدن گسلهای هویتی، بسیج قومی و سیاسیشدن تعلقات قومگرایانه و گرایشات واگرایانه در کشورهای جهان اول است.
در خصوص مناطقی که از خودمختاری برخوردارند و وضعیت سیاسی شبیه به استقلال دارند و مایل به جدایی هستند، باید گفت که این مناطق تلاش میکنند تا از حالت بیثباتی و مشغول بودن قدرتهای بزرگ و کشورهای منطقه به مسائل داخلی خود برای اثبات این واقعیت بهرهبرداری کنند تا آن را به امری اجتنابناپذیر تبدیل کنند. در این باره منطقه اسکاتلند، پس از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، خواهان برگزاری دومین همهپرسی شد و مخالفت خود را با خروج از اتحادیه اروپا اعلام کرد و خواهان جدایی از بریتانیا شد.
طرح ناکام تجزیه افغانستان
