برگرفته از کتاب: فقه خانواده (وهبه زحیلی)
ترتیب کنند: نورالحق خادمی
موضوع: شرطهاي ازدواج
شروط صحت نكاح
آثار و پيامدهاي ازدواج
انواع حقوق و مسئوليتها
ادامه حقوق زن
اما مساوات در عشق و محبت و تمايل قلبي ـ همچنانکه پيشتر نيز گفته شد ـ چون خارج از اراده و توان انسان است ـ به شرطي که در اخلاق و رفتار وعمل به زيان ديگري تمام نشود ـ مانعي ندارد؛ زيرا خداوند متعال ميفرمايد:
{ وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ وَإِنْ تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِن اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا } … (النساء / 129)
“شما نميتوانيد (از نظر محبت قلبي) ميان زنان دادگري (کامل) را رعايت کنيد. هرچند همه کوشش و توان خود را به کار بگيريد. ولي (از زني که ميانه خوبي با او نداريد) به طور کلي دوري نکنيد و او را سرگردان و بلاتکليف ننمايد. اگر ميان خود صفا و صميميت را زنده نماييد و پرهيزکاري را پيشه کنيد، خداوند به راستي بخشاينده و مهربان است”.
عدالتي را که انجام آن غيرممکن است “عدالت” در دوست داشتن است که انسان مکلف به مراعات آن نيست؛ زيرا حضرت عايشه – رضي الله عنها – روايت نموده که رسول خدا صلیالله علیه و سلم فرمودهاند: “پروردگارا اين عدالتي است که از دست من برميآيد و در مورد آنچه که نميتوانم مرا مورد ملامت قرار مده”.
اما مراعات عدالت در معاشرت و ماندن شبانه در خانه هر يک از آنها ـ هرچند سالمند و بيمار هم باشد ـ واجب است. و اساس تقسيم زمان ماندن در شب است و روز، تابعي از آن است. اما اگر يکي از آنها با ميل و رضايت خود حق خود را به ديگري بخشيد، مسئوليتي متوجه شوهر نيست. زيرا پيشتر روايتي را نقل کرديم که حضرت عايشه فرموده است: “هنگامي که بيماري رسول خدا صلیالله علیه و سلم شدت گرفت، از همسرانش اجازه خواست که در منزل من باشد و من از او پذيرايي کنم و آنان نيز به او اين اجازه را دادهاند”. ستم به زنان و عدم مراعات حق مادي و معنويشان حرام است. زيرا رسول خدا صلیالله علیه و سلم فرمودهاند:
“هرکس داراي دو همسر باشد و يکي را بر ديگري ترجيح دهد، روز قيامت وقتي که برانگيخته ميشود يک طرف بدن او فلج و افتاده است”.