برگرفته از کتاب “نبی رحمت”

ترتیب‌کننده: کرار

از تولد تا بعثت
ترتیب الهی
حضرت رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم در پناه پروردگار متعال، دور از آلودگی‌ها و عادات جاهلیت به سن جوانی پا گذاشت، آن حضرت از نظر مروت، بهترین انسان و از نظر اخلاق نیکوترین بود، با حیاترین و راستگوترین و امانت‌دارترین فرد محسوب می‌شد. از بدگویی دوری می‌جست، قومش بنابر خصلت‌های نیکش وی را امین نام نهادند. پروردگار متعال او را از هرچه شایسته وی نبود، ولی مردم نسبت به آن بی‌تفاوت بودند نگهداری و حفاظت می‌کرد، حضرتش به صله رحمی اعتنا می‌ورزید، بار سنگین مردم را بر دوش خود حمل می‌کرد، مهمانان را گرامی می‌داشت؛ در کارهای نیک و پرهیزکاری مساعدت و همکاری می‌نمود و از دست‌رنج خود ارتزاق می‌کرد و به روزی اندک قناعت داشت.
همین که حضرت رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم به سن 14 یا 15 سالگی رسید، جنگی بنام فجار بین قریش و قیس در گرفت، رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم در این جنگ شرکت داشت و به دست عموهایش تیر می‌داد، از اینجا به رموز جنگ و اسب سواری و جوان‌مردی آشنایی پیدا کرد. هنگامی که به سن نوجوانی رسید به کار علاقه پیدا کرد و شروع به چرانیدن گوسفندان نمود. این کار از یک طرف کسب خوبی بود و از طرف دیگر باعث تربیت می‌شد. بدین طریق مهربانی بر ضعفا و نگهداری گریختگان را آموزش می‌دید و از هوای آزاد و تمیز استنشاق نموده بدنش نیرومند می‌شد. بالاتر از همه گوسفند چرانی به سنت انبیا عمل می‌کرد. روایت است که آن حضرت بعد از نبوت فرمود:
«ما من نبی إلا و قد رعی الغنم، قیل و انت یا رسول الله ! قال: و انا» هیچ پیامبری نبوده مگر این که گوسفند می‌چرانیده است، گفتند شما هم ای رسول خدا! فرمود: بلی من هم. رسول اکرم صلی‌الله علیه و سلم با برادران رضاعی‌اش که از طایفه بنی سعد بودند، گوسفند می‌چرانید. در صحاح آمده است آن حضرت صلی‌الله علیه و سلم در عوض چند قیراط که آن‌ها را از مردم مکه می‌گرفت، گوسفند می‌چرانید.