نویسنده: عبدالمنان محبوبی
فصل دوم: افغانستان و کمونیسم
رهبران کمونیست در افغانستان
داکتر نجیب
رئیس خاد
نجیب پس از تجاوز شوروی بر خاک افغانستان و نشاندن ببرک کارمل بر کرسی قدرت، از جانب روسها به ریاست سازمان نیرومند اطلاعاتی دولت تحت حمایت شوروی موسوم به خدمات امنیت دولتی (خاد) مقرر شد. بسیاری از افغانها از سازمان خاد در آن دوره خاطرات بدی در خاطر دارند. روسها با داعیهی کمک به برادران افغان به این کشور تجاوز کردند و چنین اظهار میکردند که ما به کمک برادران افغان نیرو فرستادیم و در مدت محدودی این قطعات محدود خود را از افغانستان بیرون خواهیم کرد. اما این مدت محدود ده سال به طول انجامید و در جریان این ده سال ملت مظلوم و ستمدیدهی افغانستان میلیونها نفر شهید داد و میلیونها نفر نیز از فرط قساوت، آدمکشی و جنایات روسها به کشورهای دیگر مهاجر شدند و هزاران خانه و کاشانه ویران گردیده، افغانستان به ماتمسرای آزادی مبدل گردید.
نجیب پس تصاحب مقام ریاست خاد، نخست برای بقای رژیم نامشروع و ضد انسانی کمونیست، یک ادارهی سرتاسری جاسوسی راهاندازی کرد. ادارهی ضد انسانی خاد در ظرف یک سال از 500 نفر به هزاران نفر ارتقا پیدا کرد. نجیب تمام اراذل و اوباش را با دادن رتبهی نظام در این اداره گرد آورد و برای تحت نظر گرفتن بهتر جامعه، قشر زنان بدکاره را به خاد جلب و جذب کرد. شکنجه و کشتار جمعی مخالفان دولت در بسیاری از مناطق افغانستان، از جمله کابل، به ویژه در میدان تمرینات نظامی ارتش، پلیگون، در شرق کابل، خاد را به دستگاهی بدنام و نجیب را به «قصاب کابل» معروف ساخت. تا آنجا که وقتی نجیب در سال ۱۳۶۵ هجری شمسی به دبیر کلی حزب و سپس به ریاست جمهوری رسید، هنوز هم تصویری که مردم از دوره ریاست او در سازمان خاد در ذهن داشتند، همچنان زنده و جنایات او فراموش ناشدنی بود. همچنین وقتی که او سیاست «آشتی ملی» را برای مصالحه با مخالفان، به ویژه گروههای مجاهدین اعلام کرد، مخالفان او نپذیرفتند که او واقعاً تغییر کرده است.
افغانستان در چنگال کمونیسم
