تالیف: عمروخالد
موضوع:مفهوم توبه
ادامه
این یک اصل بسیار مهم است که مردم از آن غافلاند.
مردم این مسئله را نفهمیدهاند، برادرانم! گناهی که آن را ترک میکنیم، بخشوده نمیشود تا زمانی که از آن توبه کنیم.
بنابراین، اگر شخصی به خاطر ترس از بیماریها، ازدواج یا دگرگونی زندگی دست از زنا بردارد، آیا گناهش بخشیده شده است؟
نه!
مگر با توبه.
حالا دیدید که ما چقدر به توبه احتیاج داریم؟
شخصی که – پناه بر خدا – معتاد به مواد مخدر بوده است و چون سر کار رفته یا اوضاعش بهتر شده، آن را ترک کرده است، آیا این ترک کردن به منزلهی توبه است؟
نه!
او آن را به خاطر مردانگی ترک کرده است، چون میخواهد آیندهاش را تصحیح کند.
پس آیا بخشوده شده است؟
هرگز! چرا؟ چون توبه نکرده است.
تصور کن!
روز قیامت میآیی و به خاطر گناهانی که ده سال انجام دادهای، مورد محاسبه قرار میگیری. پس میگویی:
«خداوندا! من این گناه را ترک کردم. خدایا! من آن را به دست فراموشی سپردم، چون آن را رها کردم و دیگر به خاطر نمیآورم.»
آیا از آن توبه نمودی؟
نه!
بنابراین، نوشته شده است:
«خداوند آنها را شمارش کرده است، ولی آنان فراموشش کردهاند.» (مجادله/۶)
برادرانم! توبه کنید.
یک گنج و امری بسیار آسان به نام توبه وجود دارد که همهی گناهان گذشته را پاک و محو میکند.
سفیان ثوری، یکی از امامان تابعین و سرشناسان مسلمانان، میگوید:
«یک روز نشستم تا گناهانم را بشمارم…»
آیا تا به حال در زندگیات گناهانت را شمردهای؟
بیایید ما نیز همین کار را انجام دهیم. توبه کنیم.
از گناهانمان آگاه شویم و خود را از آنها رها کنیم.
خداوند در قرآن میفرماید:
«بگو: ای بندگانم! ای کسانی که در معاصی زیادهروی کردهاید! از لطف و رحمت الله مأیوس و ناامید نشوید. قطعاً خداوند همهی گناهان را میآمرزد، چرا که او بسیار آمرزنده و بس مهربان است.» (زمر/۵۳)
پس بیایید همین حالا توبه کنیم.
اصلاح قلبها
